Σάββατο, 16 Φεβρουαρίου 2008

Αυξεντίου & Μάρωνος et al.

Είχα σκοπό να γράψω ένα post την παραμονή ή ανήμερα του Αγίου Βαλεντίνου, να βάλω κι εγώ τριαντάφυλλα και καρδούλες και κορδελίτσες, αλλά τις τελευταίες μέρες ασχολούμαι μαζεμένα με όσα δε μπορούσα να κάνω όταν είχα καθηλωθεί σε οριζόντια θέση, και δεν πρόλαβα.
Δεν έχω παράπονο, ο Woody γύρισε σπίτι μετά τη δουλειά με μια αγκαλιά λουλούδια, που με το ζόρι στριμώχτηκαν στο τεράστιο βάζο μας! Το βράδυ πήγαμε για φαγητό στο αγαπημένο μας εστιατόριο... Ήταν μια καταπληκτική μέρα, από το πρωί ως το βράδυ.


Επίσης, τις τελευταίες μέρες μου συμβαίνει ένα παράξενο πράγμα με τον ύπνο. Να πω κατ' αρχάς ότι από μικρό παιδί ήμουν νυκτόβια, και το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με το πολύ λευκό μου δέρμα οδήγησε στο να με φωνάζουν "φως του φεγγαριού" από την εφηβεία μου. Δεν κοιμάμαι πολλές ώρες τη μέρα (θα ήταν ανόητο να πω "τη νύχτα", LOL), παρά μόνο αν το έχω παρακάνει με πολλές άυπνες νύχτες σερί και πέφτω σε έναν λήθαργο για να φορτίσω μπαταρίες. Και ξανά προς τη δόξα τραβώ.
Τελευταία όμως, εκτός από τη συνηθισμένη μεταμεσονύκτια υπερένταση που με βρίσκει να κουβαλάω κιβώτια στις 05:30 το πρωί, δε μπορώ να κοιμηθώ πάνω από 2 ώρες συνεχόμενες. Κάνω ένα είδος κυλιόμενου ύπνου, αλλά όχι σε τακτά χρονικά διαστήματα. Φυσικά αυτό σημαίνει ότι αλώνιζα τον τόπο για 30 ώρες ασταμάτητα, αλλά έπεσα ξερή 11:00-13:00 χτες το πρωί. Και το βράδυ 21:00-22:00. Και τώρα είμαι πάλι ξυπνητή, αφού αποφάσισα πως δε μπορώ να κάθομαι στο κρεβάτι άδικα.
Ίσως η ταραχή μου να οφείλεται στο ότι ετοιμαζόμαστε να προσθέσουμε κι άλλο ένοικο στο σπίτι, εκτός από το ψάρι μας... Τη Δευτέρα το πρωί θα πάρουμε έναν γατούλη, και φυσικά όλο το σπιτικό μας αναπροσαρμόζεται για να ταιριάξει στις ανάγκες του: εδώ θα μπει το κρεβατάκι, εδώ το πιατάκι, εδώ η άμμος. Ξεχωρίσαμε περίπου 20 ονόματα από ένα site με baby names, και μετά βάλαμε βαθμολογία με αστεράκια για να δούμε ποια τρία περνάνε στους ημιτελικούς. Ναι, το έχουμε πάρει τόσο σοβαρά. Πού και να γίνουμε γονείς, δηλαδή. Θα πάψουμε εντελώς να κοιμόμαστε!

Τελικά, καταλήξαμε πως κανένα από τα προτεινόμενα ονόματα δε μας ικανοποιεί, και λέμε να φωνάζουμε το γάτο μας Snape. Θα κάνει ωραίο σετάκι και με τον Lupin του Baygon από δω... (χαχαχαχ)

by Saigon

3 σχόλια:

Nathalie είπε...

Kαλώς να σας έρθει ο Severus λοιπόν..

Saigon & Baygon Inc. είπε...

Μπα, όχι Σέβερους! Σκέτο Σνέηπ...
:-)
Μια ωρίτσα έμεινε, και ανυπομονούμε όσο δε φαντάζεσαι!

Saigon

simon says είπε...

Καλημέρα κι από μας...
Μπόρχες χαιρετά μικρούλι Σνέηπ...
Πως είναι τώρα που γίνατε τρεις?
Εμείς εδώ ξετρελαθήκαμε...
Φιλάκια
Ο:)