Κυριακή, 7 Ιουνίου 2009

Μάζευε κι ας είν' και ρώγες

Ώρα 03:00 τη νύχτα. Είμαστε ξαπλωμένοι στην κρεβατοκάμαρα, ο Αστέρης ήταν για πολλή ώρα δραστήριος στο κρεβατάκι του και επιτέλους αποκοιμήθηκε, όμως εμείς δε φαίνεται να έχουμε ύπνο. Χαζομαρίζουμε ψιθυριστά.

- Θέλω τσίχλα.
- Μη χειρότερα, μες στη νύχτα.

Ακούγεται χρατς-χρουτς από την κουζίνα, σημάδι ότι ο Snape όπως πάντα αλωνίζει και κάτι βρήκε για να παίξει.

- Με τι ασχολείται ο γάτος?
- Ε, ποιος τον ξέρει.
- Πας να δεις τι κάνει?
- Μπα, βαριέμαι.
- Θέλω τσίχλα!
- Κι εγώ θέλω τσίχλα.
- "Σύρε, νύφ'".
- Τι λε ρε, εγώ να πάω?!?
- Και βέβαια εσύ θα πας! Δική σου δουλειά δεν είναι οι τσίχλες? Εσύ θα πας, να δεις και τι κάνει ο γάτος. (χεχεχεχ)

Ο Woody φεύγει και ξανάρχεται σε μισό λεπτό, κρατώντας κάτι στο μισοσκόταδο.

- Το καμάρι μας έπαιζε μ' αυτό, το βρήκα στο χαλί στο παιδικό δωμάτιο.
- Τι είναι? Δε βλέπω.
- Μια σακουλίτσα φαρμακείου.
- Ωχ.
- Γιατί? Τι είχε μέσα?!
- Δεν είχε μέσα, είχε όμως πάνω της, και για να παίζει μ' αυτήν σημαίνει ότι έριξε αυτά που είχε πάνω της...
- Ωχ.

Πάμε κι οι δυο στην κουζίνα, όπου όντως στο πάτωμα βρίσκονται ριγμένα χαρτιά. Ο Woody σκύβει να τα μαζέψει μέσα στο σκοτάδι.

- Ωχ... Τι είναι αυτό το σκούρο μπροστά στο ψυγείο? Έκανε εμετό ο γάτος?
- Α, δεν ξέρω, τι είναι? (ανάβει το φως)
- Τουφίτσα από χνούδια. ΟΚ, άκυρο.
- Εντάξει, δεν πείραξε τίποτα άλλο.
- Εεεεεεεεεχμ, επάνω στα χαρτιά είχε και το κουτάκι με το εμβόλιο του Αστέρη. Πού 'ν' το???
- Ωχ!!! Δεν ξέρω! Το έριξε κι αυτό!

Ψάχνουμε παντού. Είναι περασμένες τρεις τη νύχτα, κι εμείς σηκώνουμε τους καναπέδες, κοιτάμε κάτω απ' το κρεβάτι, τραβάμε έξω το πιάνο - το κουτάκι με το εμβόλιο άφαντο. Εν τω μεταξύ ο γάτος είναι ξαπλωμένος στο πάτωμα, ατάραχος, και δεν κουνιέται ίντσα όλη αυτή την ώρα. Μας κοιτάζει που πηγαινοερχόμαστε και είναι σαν να λέει "ψάξε, ψάξε, δε θα το βρεις". LOL

Κοντεύουμε να τα παρατήσουμε, αφού έχουμε σηκώσει όλο το σπίτι και δε βρίσκουμε το εμβόλιο πουθενά. Καταλήγουμε να στεκόμαστε πάλι μπροστά στο ψυγείο, εκεί απ' όπου ξεκινήσαμε. Κοιτάζω την τουφίτσα από χνούδια (εκείνη την γκριζόμαυρη τριχωτή αηδία που μαζεύεται κάτω από βαριά έπιπλα και ηλεκτρικές συσκευές).
Έμπνευση.

- Να δεις που το κλότσησε κάτω από το ψυγείο, και προσπαθώντας να το βγάλει έξω, τράβηξε αυτή την τουφίτσα.
- Λες?!?
- Έλα, Σέρλοκ, πέσε στο πάτωμα και κοίτα από κάτω. Πρόσεξε μην ξαπλώσεις πάνω στα πειστήρια του εγκλήματος!

Πέφτει στο πάτωμα.

- Εδώ είναι!!! Δεν το φτάνω, πιάσε τη μυγοσκοτώστρα.

Κόκκινη πλαστική μυγοσκοτώστρα επιστρατεύεται.
O Woody τραβάει έξω το κουτάκι με το εμβόλιο.
Αλλά δε σταματάει εκεί.
Στα λεπτά που ακολουθούν, μας πνίγουν απανωτά κύματα γέλωτος.
Η μυγοσκοτώστρα ανασύρει κατά σειρά εμφάνισης τα εξής εικονιζόμενα αντικείμενα, κι εμείς όσο γελάμε ασταμάτητα, διανθίζουμε το γελοίον του πράγματος με σχόλια.


- Χμ, ναι, τα θυμάμαι αυτά τα αποξηραμένα pot-pourri... Μου είχε βγει το λάδι να τα μαζεύω από παντού!
- Κάτσε, έχει πολύ ψωμί εδώ.


- Πότε το πήραμε αυτό?
- Ούτε θυμάμαι... Ποντικάκι είναι?
- Ναι, ναι. Μάλλον το εξαφάνισε από την πρώτη μέρα, γι' αυτό δεν το θυμόμαστε!


- Χαχαχαχαχα... Παίζει να βρούμε και τη Χαμένη Ατλαντίδα κάτω από το ψυγείο μας!
- Σοβαρά μιλάς? Σκέψου να μην είχε αφήσει την τουφίτσα εκεί μπροστά, θα ψάχναμε μέχρι του χρόνου!!!


- Χαχαχαχα, να σου πω, το 2000 σε ένα ταξί είχα χάσει την ατζέντα μου και κάτι λεφτά, μήπως τα βλέπεις εκεί κάτω?


- Έλεος!!! Εδώ ήταν αυτό?
- Χαχαχαχ!!! Το αγαπημένο του ποντικάκι! Από πότε έχεις να το δεις?
- Δε θυμάμαι να το έπλυνα όσο ήμουν έγκυος!!!


- Μη χειρότερα...!!!
- Έλα τώρα, δεν είναι και τόσο τραγικό, τα απαραίτητα μάζευε, για μια ώρα ανάγκης... ROTFL
- Έχει κι άλλα, όμως είναι πιο μέσα... Φέρε το φακό!


- Τι είναι αυτό καλέ?
- !!!! Το τηλεχειριστήριο του στερεοφωνικού μου!!! Ήμουν σίγουρη ότι είχε και τηλεχειριστήριο, αλλά πρόλαβα να το δω μια φορά όλο κι όλο, κόντευα να πιστέψω ότι λάθος θυμόμουν!
- Τώρα, τώρα θα σε πεθάνω μ' αυτό που θα βγάλω!
- Μα τι άλλο θα βγάλεις πια?!?


- Ρε γάτε, εδώ το είχες το κατσαβίδι και το ψάχνουμε ένα χρόνο?
- Κάτσε, αν συνεχίσεις να βγάζεις, θα βρεις και το σφυρί!

Εδώ ο Woody ξαφνικά μένει αμίλητος. Προσπαθεί να βγάλει κάτι ακόμα, το τραβάει προσεκτικά έξω. Εγώ το αναγνωρίζω αμέσως, αλλά μεταξύ μας, ό,τι και να ήταν δεν εκπλήσσομαι πια, εδώ που φτάσαμε. Ο Woody το κοιτάει καλά-καλά και ξεφυσάει.


- Πω ρε...
- Τι καλέ?
- Ψεύτικο είναι το ηλίθιο?!?
- Νόμιζες ότι είναι αληθινό??? ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧ
- Άσε ρε, τόση ώρα το έβλεπα στο βάθος, δεν έφτανε καλά και το φως απ' το φακό, και με κοιτούσε μ' αυτά τα μάτια του και σκεφτόμουν "μα αν ψόφησε εκεί κάτω, δε θα μύριζε?" και φοβόμουν να το τραβήξω!
- ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧ

Άντε να κοιμηθείς μετά. :-)

by Saigon

Υ.Γ. 1: Μετά το τελευταίο ποντίκι, βγάλαμε κάτω απ' το ψυγείο κι ένα μπουκαλάκι μπλάνκο, αλλά γελούσα τόσο πολύ που ξέχασα να το φωτογραφίσω!
Υ.Γ. 2: Ακόμα γελάμε.

10 σχόλια:

κούνελος είπε...

καλά, αν παντρευτούν με τη ραλλού, θα 'χουν έτοιμο ολόκληρο νοικοκυριό!

Limencut είπε...

Εντάξει δεν παίζει. Παρόλο που την ήξερα την ιστορία πάλι γελάω που τη διάβασα! Ιδίως το κατσαβίδι και η αγωνιά για το νεκρό ποντίκι είναι που με σκοτώνουν! Να 'στε καλά παιδιά! Πολλά φιλιά!

Sike είπε...

το ψυγείο πόσο απέχει από το πάτωμα;! Πού τα χωράει όλα αυτά;! Αχαχαχαχ

apapsa είπε...

Ζούμε μεγάλες στιγμές!!! Αυτό είναι έτοιμο νουμεράκι για stand-up comedy, μιλάμε! (Γαμάτο το σκιτσάκι στην αρχή του ποστ, πού τα βρίσκεις βρε παιδάκι μου;;;)

sofiathereader είπε...

Και εγω κατω απο τον καναπε μου εχω βρει διαφορα κατα καιρους.

Μολυβια, σβηστρες, το ψαλιδι μου, τον νυχοκότη μου, κερματα, λίμες για τα νυχια, τσιμπιδακι για τα φρυδια.

Και το καλυτερο ξερετε ποιο ειναι? Οτι δεν εχω γατα!!!!!

Μαλλον περπατανε μονα τους!!!(σφυριζω ταχα αδιαφορα...)

YO!Reeka's είπε...

ΤΕΛΕΙΟ!

Aspa είπε...

Επείγον: Πρέπει να τραβήξω το ψυγείο μας να δω τι έχει από κάτω!

Saigon & Baygon Inc. είπε...

Καλά δεν μιλάμε για γατί ρε παιδιά όμως όταν μιλάμε για τον Σνέηπ. Είναι η απόδειξη της μετενσάρκωσης σε ζώο, είναι απίθανος, απο πολλές απόψεις. Και ναι, ο Woody δεν υπάρχει, ξεφεύγει ουκ ολίγες φορές!

Baygon

Saigon & Baygon Inc. είπε...

@ κούνελος:
ΤρεLOL!!! Έχεις απόλυτο δίκιο. Μόνο ας περιμένουν λίγο ακόμα "τα παιδιά", να κλέψει και κανένα λούτρινο του Αστέρη, να ολοκληρωθεί η οικοσκευή. :-P

@ Limencut:
Χαχαχαχαχ! Το κατσαβίδι είναι δοκιμαστικό, παρακαλώ, να μην πάθουν και καμιά ηλεκτροπληξία κάτω από το ψυγείο... LOL

@ Sike:
Πόσο να απέχει, τάχα? 3-4 εκατοστά? Το απαιτούμενο ύψος ώστε να χωράνε όλα τα απολεσθέντα αντικείμενα, αλλά όχι ο ίδιος ο γάτος!

@ apapsa:
Δεν είναι δύσκολο, βρίσκεις την εμμονή του κατοικιδίου σου, γράφεις 'hoarding' στο Google images και διαλέγεις αυτό που σε αντιπροσωπεύει περισσότερο! χαχαχαχ

@ Σοφία the reader:
Έχετε την αμέριστη συμπαράστασή μας. Ευχόμαστε "καλή ψαριά" για τις αναζητήσεις της γραφικής σας ύλης (και όχι μόνο)! Και μην ξεχνάτε το μόττο: "ποτέ δεν είναι αργά για να το βρεις"!!

@ Γιωρίκας:
Μη γελάς, σου'ρχεται με ταχύτητα!
Σε λίγο ο τσίτσος (πρώην τσιτσίνος) θα αρχίσει να χειρίζεται αντικείμενα και να τα πετάει. Αν δε μπορείς με τίποτα να βρεις τα γυαλιά σου, κοίτα κάτω από το ψυγείο. :-D

@ Άσπα:
Γρήγορα! Τρέξε! Και κάνε post να μας πεις τι βρήκες. :-)

@ Baygon:
Ο μόνος λόγος που του τα συγχωρούμε όλα αυτά? Είναι πανέμορφος, να πάρει... χεχεχεχ
Μας κρατούσε δυο μέρες μούτρα μετά το επεισόδιο, γιατί βγάλαμε από την άβυσσο τα *δυνάμει* παιχνιδάκια και τα πετάξαμε, αντί να του τα δώσουμε πίσω (καθώς, κατά τη γνώμη του, του ανήκουν δικαιωματικά)!

Saigon

Εύη είπε...

Τέλειο post! Xa xaxa!!! και ο Snape...ζεν!