The summer Saigon and Baygon cooked

Το καλοκαίρι αυτό θα μείνει στα χρονικά των βιογράφων μας ως το καλοκαίρι της κουζίνας. Γλυκά, αλμυρά, πίτα, κινέζικα στο wok, σούπα, χίλια δυο πράγματα αυτό το καλοκαίρι γεννηθήκανε και φαγωθήκανε στην κουζίνα της Saigon. Η αλήθεια είναι οτι απο μαγειρική δεν ξέρω πάρα πολλά, είμαι το αποτέλεσμα της νοοτροπίας της ελληνίδας μάνας που θέλει τον γιόκα της αφέντη στο σπίτι και να μην ασχολείται με την κουζίνα. Ποιος ο λόγος εξάλλου, αφού μια μέρα θα βρει μια κοπέλα να τα κάνει αυτά για τον φανταστικό γιόκα της. Όταν ετοιμαζόμουν να φύγω για φοιτητής, η μάνα μου συνειδητοποίησε οτι θα πρέπει να μαγειρεύω, οπότε την εβδομάδα πριν φύγω αποφάσισε να μου μάθει. #epic #fail

Τώρα, μένω κάπου όπου μπορώ επιτέλους να ψωνίζω αυτά που θέλω, να γεμίζω το ψυγείο με προϊόντα που θέλω και να μαγειρεύρω ο,τι θέλω. Οπότε, όταν λοιπόν κανόνισα να περάσω πολλές μέρες με την Saigon στο παλατάκι, περισσότερες απο ποτέ για να είμαι ειλικρινής, είπα οτι θα μαγειρέψω και το έκανα. Και το απόλαυσα απίστευτα πολύ!

Ξεκινώντας, πρέπει να πω οτι η κουζίνα της Saigon είναι η καταπληκτικότερη του Σύμπαντος, έχει τα πάντα (τα πάντα λέμε!) και μπορείς να μαγειρέψεις ο,τι σκεφτείς! Αφού πήγαμε για ψώνια μαζί (=βόλτα στο σούπερ μάρκετ, ψώνια και κάτι ατυχείς συναντήσεις με «διάσ(χ)ημους»), αποφάσισα να μαγειρέψω μια πιπερομανιταρόπιτα, ένα κινέζικο πιάτο με λαχανικά και κοτόπουλο στο wok, μανιταρόσουπα, μια μακαρονάδα με σάλτσα απο γιαούρτι κι ένα επιδόρπιο με lemon curd, μπισκότα και δημητριακά.

Το μαγείρεμα ήταν μια απόλαυση, η Saigon μου φόρεσε μια ποδιά, μια μπλε πετσέτα στην μέση, ως γνήσια «Μόνικα» μου έκανε ένα μάθημα orientation στην κουζίνα (το οποίο έμαθα με την δεύτερη) μου σύστησε τα καταπληκτικά της μαχαίρια και... Ω, τα μαχαίρια! Τα λατρεύω αυτά τα μαχαίρια, περάσαμε τόσες ώρες μαζί, πλέον δεν είναι άψυχα εργαλεία, έχουνε ονόματα! Ορίστε και ο διάλογος όταν ενημέρωσα και την Saigon για τα ονόματα των μαχαιριών της:

Baygon ... θα τους δώσω κι ονόματα

Saigon: ΧΑΧΑΧΑΧΑΧ τι ονόματα? για πες

Baygon: το μικρό θα είναι η Τίνα

Saigon: ωραίος

Baygon: απο το ζελα-τίνα που έκοψα μ'αυτό

 Saigon: χαχαχαχ

Baygon: το δεύτερο, αυτό που έκοβα λαχανικά θα το πω Μάνι

αρσενικό

απο το μανιτάρι

Saigon: ανδροπρεπές και ελαφρώς λατίνο

Baygon: σλαιτλιυ λατινικό αλλά έχει μια τρίχα-στο-στηθος αντρίλα

Saigon: άνετα πιμπ από τη νότια Αμερική

Baygon: σαν τον Αργεντικό πιμπ δεν έχει φιλλλαράκι

το άλλο, για το κρέας

γι'αυτό θα αντλήσω όνομα απο τον χώρο της μουσικής

κι απο τις εμπειρίες μου

θα το πω Τζονι

απο το Johnny Cash

γιατι μια μέρα παραλίγο να κοπώ και θυμήθηκα το “Hurt”

Saigon: ΧΑΧΑΧΑΧΑΧ

Baygon: με την Κούλα δεν είχαμε πολλές σχέσεις

Saigon: ποια είναι η Κούλα καλέ? του ψωμιού?

Baygon: ναι

Saigon: χαχαχαχ, και γιατί?

Baygon: γιατί κάποτε με έβαλες να κόψω ψωμί κι εγώ έκοψα και την σα-Κούλα που ήταν το ψωμί...

 Saigon: ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧ

Όλη αυτή η παρέα λοιπόν, στην υπέροχη κουζίνα της Saigon, ένας ψηλός φωτογράφος με sous chef το Αστεράκι που βοήθησε με την συντροφιά του, εγκαινιάσαμε το wok με sesame oil, κοτόπουλο, λαχανικά και ρύζι ή noodles, κάναμε μια πίτα με λίγο φύλλο αλλά πολλή αγάπη, μια ομελέτα φούρνου, μακαρονάδα που δεν πέτυχε ιδιαίτερα, μια μανιταρόσουπα με πολύ ωραία γήινη γεύση κι ένα επιδόρπιο με lemon curd, γιαούρτι (η νέα αγαπημένη λέξη για το αστεράκι), τριμμένα μπισκότα και δημητριακά, ένα ελαφρύ, δροσερό και αναζωογονητικό επιδόρπιο που σερβίρεται σε κοντά ποτήρια όπως αυτά για ουίσκυ ή κάτι ανάλογο.

Κι όλα αυτά, ανάμεσα σε πολλές πολλές συζητήσεις, μουσική απο τον Καναδά να παίζει 17 ώρες την ημέρα, τέλεια μπισκότα απο τα χεράκια της Saigon, καταπληκτικό τσάι με κανέλλα και μήλο, έναν φωτεινό γαλάζιο δίσκο στο ταβάνι, μαλλί της γριάς, μια παραλία, συζητήσεις για το φεγγαρόφωτο και τον Botero, άπειρες νοητικές φωτογραφίες, γέλια, σχόλια και άλλα. Α, και σχέδια, πολλά απο δαύτα, η Saigon, βλέπετε, πετάει σε λίγες μέρες και για μια εβδομάδα στο Λονδίνο!

by Baygon

Οδηγίες προς στρατεύσιμους

Ο Στρατός είναι μια δεύτερη κοινωνία μέσα στην κοινωνία μας. Έχει πολλά ίδια και πολλά διαφορετικά με την "κανονική" κοινωνία: γλώσσα, ήθη, έθιμα, κλπ. Ορίστε μερικά, απόσταγμα της μέχρι τώρα θητείας μου:

Αρκτικόλεξα: ΟΒΑ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ, ΚΨΜ, ΔΝ, Κ/Φ, Σ.ΕΞ και μερικά ακόμα είναι κάποια από τα αρκτικόλεξα που θα μάθεις. Και μάλιστα απ'έξω, θα τα ενσωματώσεις και θα τα χρησιμοποιείς κανονικότατα! Π.χ. οι πολλοί ΕΠΟΠ γίνονται "επόπια" ή η ΔΝ (ναι, θηλυκό είναι!) μένουν "ΔΝ" και στον πληθυντικό!. Ειδική αναφορά χρειάζεται το Σ.ΕΞ: όχι, μην χαίρεσαι νέε φαντάρε, ο στρατός δεν έχει σεξ μέσα, τουλάχιστον όχι με την έννοια που θα ήθελες, παρόλο που αν σου ρίξουν σ.εξ θα σου έρθουν διάφορες... σκέψεις για σεξ! Σ.εξ. σημαίνει "στέρηση εξόδου", το οποίο σημαίνει πως δεν βγαίνεις εξοδούχος για κάποιες μέρες. Αν δηλαδή φας 3 σ.εξ., τότε χάνεις 3 εξόδους σου. Πονάει το σ.εξ.!

Κοτόπουλο: αν σ'αρέσει, θα φας καλά στον στρατό. Αν όχι, ξεκίνα να κάνεις συλλογή με φυλλάδια απο ντελιβεράδικα!

Γκοτζίλα (ο/το): στον στρατό σπάνια βλέπεις το κρέας αμαγείρευτο. Το οποίο σημαίνει πως πρέπει να αναγνωρίσεις τι κρέας είναι όταν το τρως. Μπορείς να προσπαθήσεις, αλλά πάρα πάρα πολύ δύσκολα θα βρεις τι είναι. Άρα, μια πρόχειρη (και σωστή;) εκτίμηση είναι πως πρόκειται για κρέας από τον Γκοτζίλα. Ναι, τον Godzilla.

Μπιφτέκι: 1. Κάτι που μοιάζει με μπιφτέκι, από κάτι που μοιάζει με κιμά (βλ. λήμμα "Γκοτζίλα"), μαγειρεμένο από φαντάρους (καλή τύχη) σερβιρισμένο με διάφορα. Τρομακτικό;
2. Πόσο ευχάριστη είναι η εμπειρία να το τρως αυτό; Ε, τόσο ευχάριστο είναι κι όταν μαθαίνεις ότι "έχεις μπιφτέκι" ή σου "ρίξανε μπιφτέκι". Σημαίνει πως κάνεις μια υπηρεσία εξτρά, επειδή αυτός που ήταν να την κάνει δεν μπορεί.

Ζωάρα: όταν περνάς καλά, δεν λες "περνάω καλά". Κάνεις ζωάρα!

Ψηλός: ο οποιοσδήποτε. Κυριολεκτικά. Όταν κάποιος δεν ξέρει κάποιον, φωνάζει "ψηλέ". Και το αστείο είναι πως γυρνάνε όλοι. Από τον κρεμανταλά μέχρι τον 1 μέτρο κι ένα milko! lol!

Ρολό χαρτί υγείας: ό,τι είναι για την φυλακή τα τσιγάρα είναι για τον στρατό το ρολό υγείας! Μην απορήσεις αν δεις 10-20 φαντάρους με παραλλαγή και το ρολό στο χέρι έξω να βαδίζουν προς ένα μέρος. Καταλαβαίνεις ποιο μέρος είναι αυτό. Και τι θα κάνουν!

-χαρτο: λειτουργεί ως κατάληξη που συνδυάζεται με την έξοδο (εξοδόχαρτο, το χαρτί της εξόδου) και την άδεια (αδειόχαρτο, το χαρτί για την άδεια). Το κωλόχαρτο έχει την γνωστή σημασία και χρήση.

Φίδιασμα: το λουφάρισμα, η τέχνη κι επιστήμη του να κρύβεσαι για να μην σε βρουν και σε χώσουν σε δουλειές και αγγαρείες. Θέλει εξάσκηση, γνώση των χώρων της μονάδας, σωστό timing και λίγη τύχη. Αυτός που φιδιάζει λέγεται φίδι. Εκτός αν χώσουν εσένα στην θέση του, οπότε τον αποκαλείς κωλόφιδο!

Νέο, νέος, ψάρι, πόντικας: ο νεοσύλλεκτος ή ο νέος στην μονάδα. Συνήθως έχει λίγα πειράγματα, εκτός αν πέσει σε πολύ βλάκες και του κάνουν καψώνια.

Λελέ: μεγάλη έννοια. Έχει να κάνει με την απόλυση. Συνήθως εννοούμε τη σειρά απολύσεως, την ΕΣΣΟ δηλαδή που είναι να απολυθεί επόμενη. Μπορεί να λειτουργήσει ως επίθετο ("είμαι λελέ!"), ως χρονικός προσδιορισμός ("με χώνουν τώρα στα λελέ μου!"), ρήμα ("τώρα που μπήκανε τα νέα λελεδιάσαμε")

Λελέτζα < λελέ+java: ένα απλό αλλά πολύτιμο προγραμματάκι που κυκλοφορεί σε κινητά και σε ενημερώνει πόσο καιρό έχεις μέχρι να απολυθείς. Κι όταν εννοώ καιρό, εννοώ ότι σου δείχνει μέρες, λεπτά, δευτερόλεπτα, μήνες, εβδομάδες, τα πάντα! Σου δείχνει την θητεία σου σε "πίτα" (πόσο υπηρέτησες, πόσο μένει σε ποσοστά) και ανά ποιο χρονικό διάστημα παίρνεις και προαγωγή: ξεκινάς απο "ποντίκι" ή "ψάρι" και συνεχίζεις σε στρατιωτικούς βαθμούς (λοχίας, επιλοχίας κλπ) μέχρι "στρατηγός", οι οποίοι λέγονται "λελεβαθμοί". Μετά ακολουθεί το "πολίτης". Ναι, υπάρχουν φαντάροι που καίγονται μ'αυτό και κοιτάνε κάθε μέρα. Και περιμένουν πότε θα σπάσουν το φράγμα των 350.000 λεπτών. Και μετά των 345.000. Κάψιμο λέμε...

Η ταχύτητα στον Στρατό

Ειδική μνεία χρειάζεται το θέμα της ταχύτητας στον στρατό. Με μια δικιά μου κατηγοριοποίηση λοιπόν, υπάρχουν οι εξής 5 ταχύτητες, από την πιο αργή στην πιο γρήγορη:

1. Η ταχύτητα που διανύεις τα τελευταία μέτρα πριν την πύλη την μέρα που πας να παρουσιαστείς. (πολύ αργή!)
2. Η ταχύτητα με την οποία ντύνεται ο φαντάρος για να ετοιμαστεί για υπηρεσία ή αναφορά.
3. Η ταχύτητα με την οποία διαδίδεται πως ο καψιμιτζής είναι στο ΚΨΜ! Μπορεί να σε φωνάξουν να φτιάξεις έναν καφέ, αλλά μόλις μαθευτεί πως είσαι εκεί θα καταλήξεις να κάνεις 4 φραπέδες, να ζεστάνεις 2 μπαγκέτες, να δώσεις 7 νερά και 1 μπύρα!
4. Η ταχύτητα με την οποία ο φαντάρος αλλάζει απο παραλλαγή σε πυτζάμες και έχει έρθει η ώρα να πέσει για ύπνο. Εναλλακτικά, αν δεν αλλάζει και κοιμάται με παραλλαγές, είναι η ταχύτητα με την οποία τον παίρνει ο ύπνος!
5. Η ταχύτητα που έχει ο φαντάρος απο τον θάλαμο μέχρι την κεντρική πύλη όταν έχει πάρει άδεια κι έχει το αδειόχαρτο στα χέρια του!


by Baygon

On the move

Χαμένος λόγω στρατιωτικής θητείας, επιστρέφω για ένα On the move φωτορεπορτάζ. Μέρος της θητείας είναι φυσικά και οι έξοδοι, όπου μπορείς για λίγες ώρες να γίνεις και πάλι άνθρωπος και να βγεις, να δεις ανθρώπους που δεν είναι ντυμένοι στα χακί, και γενικά να ξεσκάσεις. Μέρος των εξόδων φυσικά είναι και τα λεωφορεία που σε πάνε στην κοντινή πόλη. Μέσα σε ένα τέτοιο λεωφορείο "ήρθε" και με βρήκε το ποστ αυτό. Καθισμένος πίσω απο την καρέκλα του οδηγού, θαμπώθηκα απο τον λιτό διάκοσμο του λεωφορείου. Ακολουθεί φωτορεπορτάζ και ανάλυση.

Στο λεωφορείο λοιπόν, μπροστά στο τζάμι, εκεί δηλαδή που ο οδηγός πρέπει να είναι συγκεντρωμένος για να μας πάει και να μας φέρει με ασφάλεια, βλέπουμε εναν μίνι ζωολογικό κήπο: αρκουδάκια, βατραχάκια, γοριλάκια, κροκοδειλάκια, κουνελάκια, καρδούλες, μια κορώνα (wtf?) και μερικά ζάρια απο ένα τεράστιο τάβλι.

Εδώ επίσης το απλό και λιτό ταμπλό, με highlight τα αστεράκια με στρασάκια πάνω στο μηχάνημα. Προσοχή: τα ζωάκια δεν είναι απλώς κολλημένα στο τζάμι. Σε κάθε κίνηση πάνε και πέρα-δώθε! Εννοείται!

Άλλος ένας δαιμόνιος συνδυασμός του καλόγουστου οδηγού: δύο διαβολάκια, ένα γοριλάκι που κρατάει μια καρδιά, ζάρια με εσωτερικό φωτισμό και μια ελληνική σημαία! Απο τον καθρέφτη βλέπουμε και το "κάλυμμα" του καθίσματος με πετσέτα που απεικονίζει άγρια τίγρη, πετσέτα αγορασμένη πιθανόν απο το παζάρι του Αιγινίου το οποίο και τιμούν η Saigon με τον Woody.

Το όργιο συνεχίζεται πάνω απο το παράθυρο, με ένα λιοντάρι που φαίνεται να κρέμεται απο τα άντερά του, ένα σκυλάκι με ξανθά αυτιά, μπιχλιμπίδια στον καθρέφτη, καρδούλες, ένα αρκουδάκι που πέφτει με αλεξίπτωτο (!) και ένα αρωματικό αυτοκινήτου με την μορφή του Tasmanian Devil πάνω στο σφυράκι απεγκλωβισμού (η αλήθεια είναι οτι αν πάθω ατύχημα στο λεωφορείο, τον χρειάζομαι έναν Ταζ να ηρεμήσω...)

Και κλείνουμε με έναν ρομαντικό τόνο: ένα ευλύγιστο τριαντάφυλλο, αρκουδάκια, μπλουζάκια, μάτι για την βασκανία, εικόνα της Παναγιάς της Σουμελά και γαλανόλευκη φούντα.

Τον αγαπώ τον οδηγό! Μιλάμε για την αποθέωση του γούστου, της πρακτικότητας και της λιτής, δωρικής σχεδόν διακόσμησης! Εύγε! Κάτι τέτοια μου δίνουν δύναμη να συνεχίσω την θητεία μου (7 μήνες ακόμα!)

by Baygon

On the move... (on the road to Ntenisko)

Δεν ξέρω από πού να αρχίσω...

• Από τη φράση "ΠΑΓΑΛΙΑ ΦΡΑΤΕ"; Αν δεν κάνω λάθος είναι βλάχικη φράση (θαρρώ σημαίνει "σιγά αδερφέ") αλλά θα την πω την αμαρτία μου: μου θύμισε ατάκα από καμάκι τύπου Γαρδέλης σε ταινίες του '80, όπως εδώ.

• Από το γυμνό στην μέση της φράσης που επιδεικτικά κοσμεί το φορτηγό; Το γυμνό που έτσι αισθησιακά αράζει εκεί, σε κοιτά με μάτια λάγνα και προφανώς είναι μια περιπέτεια του φορτηγατζή από τα νιάτα του (λέμε τώρα...);

• Ή από την ξεθωριασμένη απ' το φως φωτογραφία του απίστευτου τοπίου στο εξωτικό, μαγικό, αξεπέραστο, τιτανοτεράστιο Ντένισκο; Τι πάει να πει πού είναι το Ντένισκο;

by Baygon

Ποστ για τον τύπο που κατουρούσε δίπλα μου στις τουαλέτες του κινηματογράφου απόψε

Σ'αγαπώ.

Ναι, εσένα που κατουρούσες δίπλα μου στις τουαλέτες του κινηματογράφου απόψε μετά το "Sherlock Holmes", το οποίο ήταν γαμάτο btw. Εσένα που όταν ήρθες να κατουρήσεις, κοιτούσες με πείσμα το όργανό σου και πρόσεχες να μην κοιτάξεις στο ελάχιστο δίπλα σου να μην σε πάρουν για αδερφή. Κυρίως όμως σ'αγαπάω γιατί όταν πήγες να πλύνεις τα χέρια σου, έριξες δύο σταγόνες νερό (κυριολεκτικά!) στα αντρίκια χέρια σου (χωρίς κρεμοσάπουνο φυσικά, αυτά είναι φλωριές) και αφού τα έτριψες(!), με το ίδιο... νερό έφτιαξες τα μαλλιά σου και καμάρωνες το πόσο υπέροχος είσαι στον καθρέφτη! Ειλικρινά, είσαι θεός, είσαι άφταστος, είσαι ατελείωτος. Η επιστήμη θα έπρεπε να σε ονομάσει ξεχωριστό είδος, κάτι σε "homo ellinicus". Αλλά αν το έκανε, θα επαναστατούσες γιατί έχει το "homo" μέσα που παραπέμπει σε αδερφή και σου την δίνει στα νεύρα (μπορεί να σου θυμίζει κι εκείνο το "ενοχλητικό" όνειρο με τον κολλητό σου). Αλλά εσύ είσαι ατελείωτος, είσαι μοναδικός, είσαι ανεπανάληπτος. Έβαλες δύο σταγόνες νερό στα χέρια σου, το οποίο νερό προφανώς έχει μαγικές ιδιότητες και κατάφερε να εξοντώσει κάθε μικροοργανισμό που έπρεπε να εξοντωθεί, και με το ίδιο νερό έφτιαξες το μαλλί σου για να βγεις σούπερ γκόμενος στην κοπελιά που σε περίμενε έξω. Μπορεί να πήγες για κατούρημα και στο σινεμά, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως θα έχεις μαλλί σαν λέτσος. Όχι, το μαλλί σου θα είναι τέλειο φυσικά, φρεσκοφτιαγμένο στο μπάνιο, με ένα μείγμα νερού (αυτό, το μαγικό) και αναμνηστικών από κατούρημα. Αλλά κανείς δεν θα το ξέρει. Και θα είσαι και ήσυχος, αφού "έπλυνες" τα χέρια σου (λέμε τώρα) και βγήκες και σινιαρισμένος να σε δει το πλήθος κι "εκείνη".
Είσαι μεγάλο αλάνι τελικά. Σε ζηλεύω. Ζηλεύω την φυσικότητα και την αθωότητα με την οποία κινείσαι. Ο κόσμος, η στοιχειώδης υγιεινή, η ευγένεια, όλα είναι εύπλαστα στο μυαλό σου, κινούνται σε μια τροχιά γύρω από την άνεση και την βαρεμάρα σου. Πήγες για κατούρημα, έριξες δυο σταγόνες νερό στο χέρι σου και με το μείγμα που δημιουργήθηκε έφτιαξες τα μαλλιά σου για να φαίνεσαι όμορφος. Και βάζω στοίχημα οτι είχες ξεσκιστεί στο γέλιο με την σκηνή με το "ζελέ" που έβαλε στα μαλλιά της η Κάμερον Ντίαζ στο "Κάτι τρέχει με την Μαίρη". Τεράστιε!

by Baygon

ΥΓ1: τι υπέροχο ποστ για να γιορτάσουμε τα 100 ποστ μας στο "Saigon & Baygon Inc."!
ΥΓ2: τι υπέροχο ποστ μετά την αναφορά μας στο Babywearing ως ένα blog από γονείς!
ΥΓ3: Saigon και Woody, συγχαρητήρια για τον νονό που διαλέξατε σας έδωσα;