Ένα πακέτο χαμόγελα και μυρωδιές

Μπορεί να ζούμε στην εποχή των στιγμιαίων online μηνυμάτων και του chat, μπορεί τα e-mails να είναι κάτι εξαιρετικά γρήγορο και απλό, αλλά μεταξύ μας, σαν την αλληλογραφία δεν έχει! Πιστεύω πως είναι πιο προσωπική, έχει ένα μεγαλύτερο κομμάτι του αποστολέα μέσα και η απόλαυση του να ανοίγεις ένα φάκελο ή ένα δέμα και να βλέπεις το περιεχόμενο είναι τεράστια. Έτσι, όταν ένα πρωί ξύπνησα και βρήκα το ειδοποιητήριο δεν μπορούσα παρά να ενθουσιαστώ! Το γεγονός πως έπρεπε να περιμένω δύο μέρες για να πάω να το παραλάβω δεν μείωσε τη χαρά μου, ήταν μια γλυκιά αναμονή, ήξερα πως το πακέτο ήταν από την Saigon! Εκεί που έγινα πραγματικά ανυπόμονος, ωστόσο, ήταν στα 40' διαδρομής από το Ταχυδρομείο ως το σπίτι, κρατώντας το πακέτο. Τι περιείχε;

Μια πανέμορφη και πρακτική θήκη για τα βελονάκια του crochet! Η θήκη είναι η Mod Dot απο το Etsy και περιέχει ένα πλήρες σετ βελονάκια πολύχρωμα και έτοιμα για νέα projects, επίσης δώρο από την Saigon. Η θήκη έχει ήδη αποκτήσει θαυμαστές στο knitting meeting του iknit και συνεχίζει ακάθεκτη, :)

Μια μεζούρα από το Eat.Sleep.Knit, πολύ όμορφη και χρήσιμη, μπήκε ήδη μέσα στην project bag.

 Φυσικά, νήμα. Εδώ και μήνες είναι κομμάτι της ζωής μου και πλέον μόνιμο κομμάτι συζήτησής μας. Το νήμα αριστερά είναι αυτό που χρησιμοποίησα στην πρώτη μου προσπάθεια για το πρώτο μου κασκόλ και απέτυχα. Τώρα πιστεύω πως θα μπορέσω να το χρησιμοποιήσω. Ξέρετε πόσο μεγάλη ικανοποίηση είναι να σου δίνει η μέντοράς σου νήμα που δεν μπορούσες κάποτε να χειριστείς; Το άλλο νήμα είναι ένα κόκκινο σκούρο (στην απόχρωση του αίματος) που μου άρεσε από την αρχή, πολύ μαλακό.

Απόθεμα μπαχαρικών! Μια ποικιλία μεγαλύτερη απ'οποιαδήποτε είχα ποτέ στην διάθεσή μου για μαγείρεμα. Δεν είμαι έμπειρος στα μπαχαρικά, δεν έχω δοκιμάσει πολλά, τώρα μαθαίνω, και το σπίτι στο οποίο μετακόμισα πριν από δύο μήνες είχε μόνο αλατοπίπερο οπότε η Saigon ανέλαβε να με προμηθεύσει. Τα μπαχαρικά επάνω είναι μαύρο σουσάμι, curry, κόλιανδρος, κύμινο, ρίγανη, πάπρικα, δεντρολίβανο, chilli, μάραθο, sumac, δυόσμο, φύλλα δάφνης και δύο είδη σαφράν. Και μόνο που τα γράφω είναι καταπληκτικό! Είναι μοναδική η εμπειρία να μαγειρεύεις με μπαχαρικά που σου έστειλε η κολλητή σου, να γεμίζει η κουζίνα σου με νέες μυρωδιές και τα φαγητά σου να παίρνουν νέες γεύσεις, να ταξιδεύεις σε ένα νέο κόσμο!

Επίσης υπήρχανε βανίλιες, τις οποίες δεν μπορώ να βρω σ'ολόκληρο Λονδίνο (υπάρχει μόνο σε υγρή μορφή) και θα γίνουν πανακότα και μπουγάτσα που τόσο καιρό δεν έχω κάνει και το αναβάλλω συνέχεια, και μοσχοκάρυδο για σούπες και άλλα.

Μαχλέπι για κάτι τσουρεκοειδές και βανίλια ζάχαρη με πορτοκάλι, το οποίο και μόνο που το διαβάζεις σε πλημμυρίζει η μυρωδιά!

Αυτό είναι το νέο μου σημειωματάριο, τέλειο για ψώνια και ιδανικό για να κοιτάω το βλέμμα των ανθρώπων στο σούπερ μάρκετ που με βλέπουνε να κυκλοφορώ με ένα εκατοστάευρο και να το κοιτάω κάθε λίγο. Πιστέψτε με, συνέβη. Και ναι, έχει πολύ πλάκα, λολ!

Δύο καταπληκτικές πετσέτες για την κουζίνα. Τα χρώματα ταιριάζουν με τα χρώματα της κουζίνας, οι πετσέτες είναι πολύ μαλακές και γενικά τις λάτρεψα από την πρώτη στιγμή, έχουν ήδη πάρει την θέση τους στην κουζίνα.

Και πάμε στο διαμάντι του πακέτου, κάτι που μόνο η Saigon θα έστελνε και με έκανε να γελάω για ώρες αφού το πρωτοείδα, και να γελάω ακόμα και τώρα κάθε φορά που το βλέπω στο ντουλάπι και το σκέφτομαι: ένα πακέτο ζελέ! Ζελέ ρε συ! Είναι πραγματικά απίστευτο, κάποια στιγμή είπα στην Saigon πως είχα χρόνια να φάω ζελέ και έβαλε μέσα στο πακέτο της. Δεν είναι καταπληκτική;

 Και φυσικά, μια κάρτα με δυο υπέροχες κουβέντες. Έχει βρει τη θέση της στο ψυγείο, κάτω από ένα μαγνητάκι με την Sagrada Familia, και πάω και τη διαβάζω καμιά φορά όταν μαγειρεύω.

Δεν έχω λόγια  να την ευχαριστήσω, το πακέτο μού έφτιαξε την διάθεση για μέρες και κάθε φορά που κοιτάω ή χρησιμοποιώ κάτι από το πακέτο ένα χαμόγελο εμφανίζεται στο πρόσωπό μου αμέσως. Saigon, μια μεγάλη αγκαλιά σου στέλνω, σ'ευχαριστώ που υπάρχεις στην ζωή μου!

by Baygon

ΥΓ: bonus φωτογραφία, η εικόνα της κουζίνας μου μετά το πακέτο, με ποδιά δώρο από την Saigon και το καταπληκτικό "Η δίαιτα της αρκούδας" και απεικονίσεις επάνω, τα μπαχαρικά και μία από τις πετσέτες. Κάπου εκεί γύρω είναι και κάτι πλαστικές κουτάλες, πάλι δώρο της Saigon. Μια υπέροχη γωνιά γεμάτη μυρωδιές, γεύσεις και χαμόγελα!

Χεριών έργα

 Όσο ήμουν στο Γυμνάσιο και το Λύκειο, με θυμάμαι να διαβάζω με τις ώρες για το σχολείο κι εξωσχολικά. Το μόνο πράγμα που μου έμενε στο τέλος της μέρας ήταν το διάβασμα, οι γνώσεις που πήρα, τα νέα πράγματα που έμαθα. Και, αν και δεν ήταν κακό,  αυτό που ένιωθα πως μου έλειπε ήταν κάτι το χειροπιαστό. Όταν ξεκίνησα στην σχολή μου, κατάλαβα: στα καλλιτεχνικά εργαστήρια έκανα πράγματα. Κι όσο πεζή κι απλή κι αν ακούγεται η φράση «κάνω πράγματα», άλλο τόσο γεμάτη είναι. Σ’αυτά τα εργαστήρια κατάλαβα πόσο μεγάλη σημασία έχει να δημιουργείς κάτι με τα χέρια σου, να πιάνεις κάτι και να του αλλάζεις μορφή, να του δίνεις νέο σχήμα, να φτιάχνεις κάτι που δεν υπήρχε πριν, κάτι πρακτικό, αισθητικό, βοηθητικό, οτιδήποτε! Το ίδιο συναίσθημα ήταν που με έκανε να αγαπήσω την Φωτογραφία. Δεν την αγάπησα μέσα απο τον φακό, αλλά σε έναν σκοτεινό θάλαμο, όταν η καθηγήτρια μας έδειξε πως εκτυπώνεται μια ασπρόμαυρη φωτογραφία. Με μάγεψε η χειροπιαστή πλέον εικόνα, το χαρτί που με τα χέρια μου θα περνούσα απο τα υγρά και θα το έκανα κάτι καινούργιο: μια φωτογραφία.

Την ίδια μαγεία νιώθω και τον τελευταίο καιρό χάρη στην Saigon. Μου έδειξε πώς να κάνω crochet (βελονάκι). Μου έμαθε πώς να χρησιμοποιώ ένα υλικό και να κάνω κάτι καινούργιο μ’αυτό. Μου χάρισε ακόμα έναν τρόπο δημιουργίας.  Μου θύμισε πόσο μεγάλο πράγμα είναι να κάνω κάτι με τα χέρια μου.

Και είναι μεγάλη υπόθεση να κάνεις κάτι με τα χέρια σου. Είτε αυτό είναι χρησιμοποιώντας πηλό, ύφασμα, κρέας, αλεύρι, νήμα, χρώμα, οτιδήποτε μπορεί να αξιοποιηθεί για να γίνει κάτι καινούργιο. Έχει κάτι το πρωτόγονα απολαυστικό η διαδικασία, η χρήση ενός υλικού που αλλάζει μορφή και χρήση με χειρωνακτική εργασία, κάτι το ιδιαίτερο να βλέπεις, να πιάνεις με τα χέρια σου το δημιούργημά σου. Κι ακόμα καλύτερα, να το βλέπεις να χρησιμοποιείται, από σένα ή από αγαπημένα πρόσωπα στα οποία το χάρισες, καθότι η προσωπική χειρωνακτική εργασία δύσκολα αξιολογείται και παίρνει τιμή. Το να φτιάχνεις κάτι με τα χέρια σου είναι μια γρήγορη, «απλή» και προσβάσιμη σε όλους μαγική πράξη και απ’αυτό νομίζω προκύπτει κι αυτή η έλξη που προκαλεί. Όσο τα χρόνια περνάνε και η τεχνολογία φτάχνει σε νέα επίπεδα, το χειροποίητο αποκτά νέα αξία, καθότι πέρα απο την δεξιότητα στην κατασκευή, περιέχει ένα άλλο πολύτιμο στοιχείο: τον χρόνο του δημιουργού, αυτόν που αφιέρωσε για την δημιουργία.

Crochet λοιπόν, βελονάκι, που κάθισε με υπομονή και μου έδειξε ένα απόγευμα η λατρεμένη μου Saigon. Από την πρώτη στιγμή μου άρεσε και σκέφτηκα να το συνεχίσω, οπότε στο Λονδίνο αγόρασα το πρώτο μου hook (βελονάκι) και το πρώτο μου νήμα, ένα υπέροχο κασμιρένιο με το οποίο ξεκίνησα εξάσκηση. Ενάμιση μήνα μετά, έχω πλέξει σε διάφορα μέρη στο Λονδίνο αλλά και στην Ελλάδα, δοκίμασα μερικά διαφορετικά νήματα και τώρα ήρθε ο καιρός για το πρώτο μου project, ένα κασκώλ με ένα φανταστικό νήμα που μου έδωσε η Saigon κι ακόμα το παλεύω και μαθαίνω. Το επόμενο ποστ θα είναι η περιπέτεια της δημιουργίας του.  Ναι, χρειάζεται δικό του ολόκληρο ποστ...

by Baygon