Mix Tape (XI)

Τα λαστιχωτά χεράκια

Κολλούσαν. Πολύ. Είχε πλάκα να τα τινάζεις από την ουρά και να κολλάνε κάπου, αλλά στο τέλος ήταν σκέτη γλίτσα στα χέρια, άσε που μάζευαν και ένα σωρό σκόνη και βρώμιζαν απίστευτα.

Το πιστόλι-βεντούζα

Πολύ παλιό και πολύ δημοφιλές, αυτό το πιστόλι ήταν η εναλλακτική (και λιγότερο ηχορυπαντική) λύση για τους αποκριάτικους 'καουμπόηδες' αντί για το πιστόλι με κάψουλες που έσκαγαν στ' αλήθεια.

Το ψάρεμα με καλάμια

Πόσες εκδοχές αυτού του παιχνιδιού έχουν κυκλοφορήσει? Κυκλοφορεί ακόμα! (Ναι, έχω πάρει κι απ' αυτό στη βαφτισιμιά μου, αν αναρωτιέστε.) Η βάση περιστρέφεται και τα ψαράκια ανεβοκατεβαίνουν ανοιγοκλείνοντας το στόμα για αυξημένο βαθμό δυσκολίας και περισσότερο σασπένς. Ατελείωτες ώρες διασκέδασης για μεγάλο φάσμα ηλικιών!

The Monkees

Η αμερικανική απάντηση στο φαινόμενο των Beatles. Μια μικρή αλλαγή στην ορθογραφία, τέσσερα φρέσκα αγόρια, τσουπ! έτοιμο το boy band. Απλό, σωστά? Όμως δεν έπιασε. Aπό τα τραγούδια τους, μόνο το "I'm a believer" γλίτωσε τη λήθη. Ωστόσο, το σίριαλ που έφτιαξαν έφτασε να προβάλλεται κάθε σαββατοκύριακο στο Mega, πάλαι ποτέ! Ποιος άλλος το θυμάται?

Η Tosca - 4711

Αχ, νομίζω πως δε χρειάζεται κανένα δικό μου σχόλιο γι' αυτή την κολώνια. Θα το 'θελα πολύ να γράψετε εσείς τα δικά σας από κάτω!
(Και μη μου πείτε το αιώνιο "Δοκίμασε να το πεις πολλές φορές γρήγορα"... Τόσο τρίτη δημοτικού!!)

Ας βάλουμε και μια διαφήμιση... Ορίστε το βίντεο για το Mix Tape του Φεβρουαρίου:

Η Μπέσσυ Αργυράκη, για τη Bic που απλουστεύει τη ζωή! :-)

by Saigon

Mix Tape (I), (II), (III), (IV), (V),
(VI), (VII), (VIII), (IX), (X)

Mix Tape (X)

Τα μολύβια με τις μύτες στην ουρά

Κάτι ανάμεσα στο απλό ξύλινο μολύβι που θέλει ξύσιμο κάθε τόσο, και στο μηχανικό μολύβι που δε θέλει ξύσιμο ποτέ, αυτά τα μολύβια είχαν εξέλιξη της φθοράς στο πάχος της μύτης. Αν ήθελες να έχεις πάλι "καλοξυμένο" μολύβι, αφαιρούσες την πλαστική άκρη και την ξανάβαζες πίσω (στην ουρά) για να σπρώξει τις υπόλοιπες και να ξεπροβάλει μια καινούρια μπροστά. Θυμάμαι πως είχα ένα τέτοιο μολύβι με διαθέσιμες μύτες σε διάφορα χρώματα, για να λειτουργεί σαν ολόκληρο σετ ξυλομπογιές (αλλά με μικρό προσδόκιμο ζωής).

Τα βραχιόλια-χάρακες

Δεν ξέρω τι να πω γι' αυτά. Στέκονταν άκαμπτα μέχρι κάποιος να τα χτυπήσει πάνω σ' έναν καρπό, ώστε να λυγίσει η άκρη και να αρχίσουν να τυλίγονται. Σλαπ!
Νομίζω πως κυκλοφορούν ακόμα. Κατά τη γνώμη μου, θα έπρεπε να έχουν πάψει να κυκλοφορούν από καιρό, και να τα συζητάμε απλώς σαν ανάμνηση.

Το Slinky

Μονόχρωμα και πολύχρωμα, πλαστικά και μεταλλικά, σε διάφορα μεγέθη, αυτά τα ιδιόμορφα ελατήρια είχαν πολύ γούστο, ειδικά όταν τα έβαζες να κατεβαίνουν σκάλες.

Τα γρανάζια της ζωγραφικής

Πλαστικοί "οδηγοί" με εγκοπές, μέσα στους οποίους στριφογυρίζει κανείς πλαστικά γρανάζια διαφόρων μεγεθών. Με το στυλό. Με προσοχή. Η κάθε τρύπα στο γρανάζι προκαλεί διαφορετική τροχιά, που αποτυπώνεται στο χαρτί και δημιουργεί σχέδια. Το λάτρευα ως παιδί, και το πήρα δώρο στη βαφτισιμιά μου πέρσι για τα Χριστούγεννα. Μαζί με ένα κινέζικο Tangram. Ναι, είμαι weirdo.

Τα αυτοκόλλητα σκουλαρίκια

Πόσο κιτς? Πείτε μου, πόσο κιτς??
Κάπου έχω ένα τετράδιο (σαν ημερολόγιο, σαν λεύκωμα, σαν ανταλλαγή ραβασακίων με τη διπλανή μου στο θρανίο) όπου υπάρχουν ακόμα κολλημένα τέτοια "σκουλαρίκια" ως διακόσμηση των σελίδων.

Βιντεάκι για τον Ιανουάριο, οι τίτλοι αρχής από μια πολύ αγαπημένη σειρά! Άρεσε και σε σας? :-)

by Saigon

Μix Tape (I), (II), (III), (IV),
(V), (VI), (VII), (VIII), (IX)

Mix Tape (IX)

Η Polly Pocket

Τότε που η Polly ήταν ακόμα Pocket. Τότε που είχαμε κάθε λόγο να αποκαλούμε τη μαθηματικό μας 'Polly Pocket' - ή, εναλλακτικά, 'πορσελάνινη βοσκοπούλα'! (Έχετε δει πώς άλλαξαν οι Polly Pocket τελευταία? Για τους τολμηρούς, ορίστε ελληνικό και ξένο site. Μην το δοκιμάσετε αν είστε ευερέθιστοι. Disclaimer βάλαμε, ουδεμία ευθύνη φέρουμε.)

Τα πυροτεχνήματα στο στόμα

Ροζ έκρηξη από ζάχαρη!! Τρελή αίσθηση μέσα σε ένα μικρό φακελάκι, απολαυστικό γαργαλητό στη γλώσσα. Αχ, μου λείπουν αυτά.

Τα τεράστια Swatch

Είχα κι εγώ ένα. Το λουράκι ήταν μπλε με πλανήτες και άλλα ουράνια σώματα, και το ρολόι ήταν χτυπητό πορτοκαλί. Πλάκα-πλάκα, ήταν το πιο άνετο ρολόι που φόρεσα ποτέ. Σταθερό, βολικό, δεν έκοβε ποτέ τον καρπό. Κάπου εδώ είχα μια φωτογραφία μου...

Τα σφουγγαρένια αυτοκόλλητα

"Σφουγγαρένια" γιατί είχαν γέμιση από ένα σπογγώδες υλικό. Κι εσείς σίγουρα είχατε σκίσει ένα για να του κάνετε ανατομία, παραδεχτείτε το. Φουσκωτά και ανάγλυφα και πολύ εκνευριστικά, δεν κάθονταν κολλημένα για πολύ καιρό και παραήταν ογκώδη για να κλείνουν οι σελίδες γύρω τους. Αγορίστικα αυτοκόλλητα!

Η λάμπα 'Plasma'

Διαστημική σούπα. Ιδού, η τριλογία της κιτς λάμπας ολοκληρωμένη (μετά τις λάμπες εδώ κι εδώ). Έβαζες το δάχτυλο στην επιφάνεια του γυαλιού, και οι εκκενώσεις συγκεντρώνονταν στο δάχτυλό σου.
Ανάμεσα σε όλα τα δώρα που δεχτήκαμε όταν ανοίξαμε το σπιτικό μας πριν τρία χρόνια, υπήρχε και μια plasma ball... Εκτός από το διακόπτη On / Off, είχε και τη ρύθμιση Sound. Ενώ έμοιαζε σβηστή, αν χτυπούσες παλαμάκια δίπλα της φωτιζόταν στιγμιαία. Απαράδεκτο. Απαράδεκτο!!!

Να και το βιντεάκι για το τελευταίο Mix Tape του έτους.

Τα Mix Tape έγιναν αισίως εννιά. Έχω υλικό αρκετό για να τα χρονίσω, αν σας αρέσουν!

by Saigon

Mix Tape (I), (II), (III), (IV),
(V), (VI), (VII), (VIII)

Mix Tape (VIII)

Το μεταλλικό χερούλι
για το παράθυρο του αυτοκινήτου

Πλέον το "ηλεκτρικά παράθυρα μπρος-πίσω" είναι απαιτούμενο χαρακτηριστικό ενός καινούριου αυτοκινήτου. Τουλάχιστον τα μπροστινά είναι στάνταρ σε όλα τα μοντέλα, ίσως τα πίσω μόνο να είναι πλαστικά. Αυτό το μεταλλικό όμως έκαιγε στη ζέστη, γύμναζε το μπράτσο με το σκληρό στριφογύρισμα, και καμιά φορά μετά από καιρό έφευγε από τη θέση του καθιστώντας το παράθυρο άχρηστο.

Κλισέ σκέψη: ο γιος μου δε θα το γνωρίσει ποτέ. :-)

Τα πατίνια

Θυμάμαι την κολλητή μου στο δημοτικό να πηγαινοέρχεται στο μεγάλο μπαλκόνι τους (σε σχήμα Γ, πάνω από έναν κεντρικό δρόμο της πόλης) τσουλώντας με φόρα επάνω στα μεταλλικά πατίνια της, που είχαν το φρένο μπροστά. Τα θυμήθηκα χτες βράδυ, όταν ήρθε μια μαθήτριά μου με ενσωματωμένα ροδάκια στα αθλητικά της παπούτσια.

Η λάμπα με τις οπτικές ίνες

Θεέ μου, πόσο ΚΙΤΣ!!!! Η κεφαλή με τις οπτικές ίνες περιστρέφεται αργά. Οι άκρες των ινών αλλάζουν χρώματα. Πράσινο, γαλάζιο, κόκκινο, κίτρινο, λευκό. Εμετικό!!!
(Είδαμε πρώτη τη Lava Lamp στο Mix Tape Σεπτεμβρίου. Η τριλογία της λάμπας θα ολοκληρωθεί σε μελλοντική ανάρτηση.)

Οι ρακέτες με το "συνημμένο" μπαλάκι

Είχαν πολλή πέραση κάποτε.
Δεν έχω άλλα σχόλια. Δυστυχώς, ό,τι κι αν είχα να πω, μέσα στο μυαλό μου επισκιάζεται πλέον από το "Τάκα-τούκα, τάκα-τούκα". ROTFL

Η τσουλήθρα με τους πιγκουίνους

Το λάτρευα αυτό το παιχνίδι! Μια μηχανική σκάλα ανέβαζε τα πιγκουινάκια στην κορυφή, κι από εκεί κυλούσαν ξανά μέχρι τη βάση της σκάλας. Μαγκανοπήγαδο.
Ο νονός Baygon είπε πως σκέφτεται να πάρει τη μοντέρνα εκδοχή της πιγκουινοτσουλήθρας για το Αστεράκι μας. Δεν ξέρω ποιος από τους δύο θα το χαρεί περισσότερο! :-)

Παρατήρησα πως συνήθως οι θηλυκού γένους αναγνώστριες αφήνουν το σχόλιό τους στα Mix Tape. Μήπως επειδή οι γυναίκες τείνουμε στη νοσταλγία περισσότερο? Δεν είμαι σίγουρη.
Το βίντεο αυτού του μήνα είναι αφιερωμένο σε όλες σας!

by Saigon

Mix Tape (I), (II), (III),
(IV), (V), (VI), (VII)

Mix Tape (VII)

Τα λαχανόπαιδα

Ιιιιιιιιιιιικ! Τα σιχαινόμουν, και εξακολουθώ να τα σιχαίνομαι. Δεν κατάλαβα ποτέ γιατί έγιναν τόσο δημοφιλή παγκοσμίως. Για να μην αναφερθώ καν στο θέμα με τα μωρά που φυτρώνουν στα λάχανα... Προτιμώ τον πελαργό με τον μπόγο στο ράμφος. LOL

Τα fish sticks του Captain Iglo

Αναρωτιέμαι, πόσες ψαροκροκέτες κατανάλωσα συνολικά, στο πρώτο μισό της δεκαετίας του '90? Αν τις έβαζα στη σειρά, πού θα έφτανα άραγε? Ήταν το κλασικό εύκολο και γρήγορο φαγητό της εργαζόμενης μητέρας, μαζί με το σνίτσελ. Η χρυσή εποχή της χρυσής τηγανιτής κρούστας.

Τα Φοφίκο!!!

Στενοχωριέμαι που δεν κυκλοφορούν πια, και που δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχό τους στην αγορά. Ήταν λεπτούτσικα και νόστιμα, είχαν μια γεύση φουντουκένια... Αααααααχ.

Η Λατίπα

Ποιος θυμάται τη διαφήμιση με τις ομπρέλες και τα τραπέζια να παρασέρνονται στο πέρασμά της? Ας σηκώσει το χέρι να γίνουμε πολλοί! χιχιχιχ

Μπίλιες - Βώλοι - Γκαζάκια

Τις δικές μου μπίλιες, τις πιο αγαπημένες μου, τις κράτησα. Κάποιες αγόρασα όταν ήμουν στο δημοτικό, κάποιες τις κέρδισα σε παιχνίδια στο δρόμο... Χαίρομαι που τις έχω ακόμα. Τα Χριστούγεννα του '98 οι δασκάλες χορού στη σχολή μπαλέτου όπου δούλευα ως πιανίστα, μου χάρισαν ένα υπέροχο κίτρινο μπουκάλι, και έβαλα τις μπίλιες μου εκεί μέσα. Πάντα χαμογελάω όταν το ξεσκονίζω.

Αυτό το βίντεο με γυρνάει τόσο πίσω... Όσα χρόνια και να περάσουν, δεν το χορταίνω. Απολαύστε!

by Saigon

Mix Tape (I), (II), (III), (IV), (V), (VI)

Mix Tape (VI)

Ο κουμπαράς-κουτάκι

Θυμάστε πόσο δημοφιλές ήταν εκεί γύρω στα τέλη του '80? Σε όλα τα παιδικά πάρτυ, όλο και κάποιος θα έφερνε δώρο έναν τέτοιο κουμπαρά. Αργότερα εξελίχθηκαν κιόλας και π.χ. φορούσαν γυαλιά ηλίου ή χόρευαν τσακίζοντας ρυθμικά το σουλούπι τους.

Τα λαστιχένια σανδάλια

Να το έγκλημα που σας έλεγα εδώ... LOL
Πραγματικά, αυτά τα σανδάλια ήταν ένα στυλιστικό κακούργημα. Ήταν όμως άνετα, τα άτιμα... Πάρα πολύ βολικά, πάρα πολύ εύκολα, με φαρδιά λάστιχα που δεν έκοβαν το πόδι, πανάλαφρα και σταθερά, σαν να μη φοράς τίποτα. Δεν ξέρω πώς έτυχε και το καλοκαίρι του 2000 ανακάλυψα μέσα σε μια κούτα ένα ζευγάρι με μπλε λάστιχο που είχα από τον καιρό του Νώε, και τα πήρα μαζί μου στις διακοπές. Πέρα από το ατελείωτο γέλιο που κάναμε, αποδείχτηκαν και σωτήρια γιατί με βόλεψαν όταν κόπηκαν οι σαγιονάρες μου.

Το καλειδοσκόπιο

Μου είναι τόσο δύσκολο να μην αντιδράσω έντονα όταν ακούω εφήβους να λένε πως δεν ξέρουν τι είναι το καλειδοσκόπιο!! Δεν υπάρχει τρόπος να το περιγράψω, θέλω μόνο να πω πως, για μένα, είναι από τις πιο συγκλονιστικές εμπειρίες που μπορούν να χωρέσουν στην τσέπη ενός μπουφάν. :-)

Το λαστιχένιο μπαλάκι

Λαστιχωτά μαλλιαρό. Αλλόκοτο αξεσουάρ! Κρεμασμένο από τα κλειδιά ως μπρελόκ, δεμένο στο χερούλι της σχολικής τσάντας, στην κασετίνα, στην κορυφή του μολυβιού. Σε διάφορα μεγέθη και χρώματα.

Η λάμπα "λάβα"

Η λάμπα αυτή, μαζί με ακόμα μία (σε άλλη ανάρτηση, αργότερα), ήταν από τα πιο χαρακτηριστικά διακοσμητικά των εφηβικών και νεανικών δωματίων. Μου κάνει τρομερή εντύπωση που εξακολουθούν να υπάρχουν στην αγορά αυτές οι λάμπες! Παραήμουν μικρή για να έχω μία τότε, και τώρα πια παραείναι κιτς. (χαχαχαχ)
Μου μένει μόνο να νοσταλγώ.

Για δείτε κι αυτό:

Φιλιά σε όλους, καλό φθινόπωρο!

by Saigon

Mix Tape (I), (II), (III), (IV), (V)

Mix Tape (V)

Η κορδέλα της ρυθμικής γυμναστικής

Δεν ξέρω αν η μόδα χτύπησε κι άλλα δημοτικά σχολεία εκείνη τη χρονιά, ούτε αν κατά περιόδους ξαναγυρνάει για να ξετρελάνει τα κορίτσια. Πάντως το 1991 τα καταστήματα αθλητικών ειδών στην πόλη μου έκαναν τις πιο υψηλές πωλήσεις όλων των εποχών σε κορδέλες. Όλες είχαμε! Η δική μου ήταν απαλό ροζ σαν κουφέτο, σατέν και πανάλαφρη. Για να την ξεχωρίζω από τις ίδιες των συμμαθητριών (διότι μια επαρχιακή πόλη δεν επρόκειτο να έχει τεράστια ποικιλία στα χρώματα, και είχαμε περιοριστεί σε 3-4 από δαύτα), είχα κολλήσει πάνω στο ξυλάκι ένα μικροσκοπικό αυτοκόλλητο, ένα πράσινο μήλο με πονηρό χαμογελάκι σε μαύρο φόντο.

Το ανεμιστηράκι χειρός

Πολύ διαδεδομένο τις χρονιές 1990-1991, το εικονιζόμενο ανεμιστηράκι είχε τη δυνατότητα να αλλάζει κεφαλή και από ανεμιστηράκι να γίνεται χτυπητήρι του φραπέ. LOL
Μάλιστα σε ένα επεισόδιο της σειράς "Οι Τρεις Χάριτες", η θεία Μπεμπέκα βγάζει ένα τέτοιο ανεμιστηράκι από την τσάντα της για να ανακουφιστεί από τον καύσωνα (εδώ το βίντεο, η σκηνή από το 2:30 ως 4:09).

Το παγωτό-μπαλάκι

Εκνευριστικό? Ναι, αλλά και ρετρό. (χιχιχιχι)

Τα πλαστικά παπουτσάκια για τη θάλασσα

Έγκλημα!! Κάποιος να φωνάξει τη fashion police!!!
Σας έχω άλλη μια σχετική φωτογραφία, θα τη βάλω όμως σε κάποιο από τα επόμενα Mix Tape. Πάντως αυτός ο λαστιχένιος πάτος-ουράνιο τόξο είναι όλα τα λεφτά!

Το Σούπερ-Ατού

Μου λείπει πολύ αυτό το παιχνίδι. Είμαι σοβαρά, γιατρέ?
Το εικονιζόμενο deck είναι διπλό Mix Tape, γιατί ήταν δώρο του αγορίστικου περιοδικού Μπλεκ.
Είχα ένα deck σούπερ-ατού με ιστιοφόρα. Κάθε φορά που το θυμάμαι, φέρνω στο νου μου τον αγαπημένο μου ξάδερφο, που δε ζει πια...

Δεν είχαν πολλά σχόλια οι φωτογραφίες για το Mix Tape αυτού του μήνα, ίσως επειδή με πήρε από κάτω η νοσταλγία και μελαγχόλησα λιγάκι. Θα σας αποζημιώσω όμως με το βιντεάκι, που πάντα το αγαπώ και μου θυμίζει ευτυχισμένες και ανέμελες εποχές:

Όποιος πέρασε καλά βλέποντας αυτή την ταινία στα παιδικάτα του, ας σηκώσει το χέρι να γίνουμε πολλοί! :-)

by Saigon

Mix Tape (I), (II), (III), (IV)

Mix Tape (IV)

Ο Αλφ ο Εξωγήινος

Δεν είναι κρίμα που αυτή τη σειρά δεν την ξαναέδειξαν ποτέ? Τη λατρεύαμε!
Γενικώς πολλές από τις σειρές που βλέπαμε παλιότερα, και που άξιζαν, δεν προβλήθηκαν ξανά. Γιατί άραγε? Και γιατί κάθε χρόνο γεμίζουν το πρόγραμμα των καναλιών με επαναλήψεις-σκουπίδια? Πότε επιτέλους θα τους πιάσει κι αυτούς μια ρετρό διάθεση? :-P

Ο τροχός της μόδας

Το έχω ακόμα το "Fashion Wheel". Ήταν η πρώτη φορά που κυκλοφορούσε στην ελληνική αγορά μια ξυλομπογιά για παιδιά με το χρώμα του ανθρώπινου δέρματος. Ως τότε βολευόμασταν με ροζ (που παραήταν ροζ) ή τίποτα. Αυτή ήταν η αγαπημένη μου ξυλομπογιά, και την κράτησα για πάρα πολλά χρόνια έξω από το κουτί της, πάντα στη μολυβοθήκη στο γραφείο μου, για να τη βλέπω.

Το Game Boy

Αγαπημένο μου Game Boy. Μπορεί να μην είχαμε ποτέ δικό μας, πέρασα όμως ατελείωτες ώρες από τη ζωή μου κολλημένη στο Tetris, επιλέγοντας για μουσική υπόκρουση το Type C, το Menuet από τη Γαλλική Σουίτα no.3 σε Σι ελάσσονα του J. S. Bach (έτσι ακούγεται στην κλασική κιθάρα, έτσι ακουγόταν στο Game Boy).

O Φωτεινούλης Αγκαλίτσας

Πολύ θα 'θελα να τον είχα ακόμα. Σίγουρα θα άρεσε και στον Αστέρη!
Ο δικός μου ήταν με γαλάζιο σώμα και σκουφί. Όταν τον έσφιγγα άναβε το μουτράκι του με ένα πολύ γλυκό φως! Αργότερα που χάλασε η λάμπα του την έβγαλα, και η τσέπη χρησίμευσε ως κρυψώνα.

Το "Μάντεψε Ποιος"

Θυμάμαι τη "Μαίρη", με κάτασπρα μακριά μαλλιά και τεράστια σαρκώδη χείλη. Τον "Βασίλη", με ελαφριά φαλακρίτσα και μούσια. Μια καστανή με λουλουδάτο καπέλο. Έναν άλλο, που έμοιαζε απίστευτα με τον Προκόπη Παυλόπουλο (LOL). Πολύ μου λείπει αυτό το παιχνίδι, στην παλιά του έκδοση.

Τα Gummi Bears σε καρτούν

Ξεχάστε αυτή την αηδία (αναγούλα, όνειδος και αποτροπιασμός). Όποιος έβλεπε αυτά τα λαστιχωτά αρκουδάκια στην τηλεόραση κάθε σαββατοκύριακο και τα θυμάται ακόμα, ξέρει τη διαφορά. Κι ας μην ήταν τα αγαπημένα μου. Χίλιες φορές προτιμότερα από τη σημερινή κατάντια των τηλεοπτικών θεαμάτων για παιδιά γενικώς. Άτιμη κενωνία!

Απολαύστε το βίντεο για το Mix Tape Ιουλίου:

Ο "Μαστροχαλαστής"!!! :-)

by Saigon

Mix Tape (I), (II), (III)

Mix Tape (III)

Το πτυσσόμενο ποτηράκι

Με βιδωτό καπάκι, έπιανε ελάχιστο χώρο στην τσάντα και ήταν πολύ της μόδας κάποτε στο δημοτικό. Το δικό μου ήταν με κίτρινη βάση και καπάκι όπως στη φωτογραφία, αλλά οι δακτύλιοι του ποτηριού ήταν διάφανοι και άχρωμοι. Βέβαια πάντα υπήρχε ο κίνδυνος να μην έχουν σφηνώσει καλά μεταξύ τους οι δακτύλιοι και να καταρρεύσουν ενώ το ποτήρι ήταν γεμάτο... χαχαχαχ

Τα δόντια του κροκόδειλου

Παιχνίδι με concept πιο απλό από την 'Εγχείριση' ή το 'Μην ξυπνήσεις το μπαμπά'. Έπρεπε να σπρώξεις με το δάχτυλο τυχαία δόντια στο κάτω σαγόνι του κροκόδειλου, χωρίς να σε δαγκώσει! (βιντεάκι εδώ) Ναι, το είχαμε κι αυτό, γύρω στο 1994, όταν μέναμε στο νησί.

Το πουλί που πίνει νερό

Οι πιο παλιοί θα το θυμούνται οπωσδήποτε... Τι να πούμε τώρα, δεν περιγράφεται. Καλύτερα να σας παραπέμψω σε βίντεο για να το δείτε εν δράσει, αν δεν το ξέρετε ήδη.
(και εδώ η εξήγηση για το πώς λειτουργεί)

Το Etch-A-Sketch

Πω πω πω... Ήταν απίστευτα δύσκολο να ζωγραφίσεις μ' αυτό το πράγμα! Το ένα κουμπί κουνούσε τη γραφίδα κάθετα και το άλλο οριζόντια. Αν έπαιζες και με τα δύο ταυτόχρονα και προσεκτικά, ίσως και να πετύχαινες μια σωστή (και όχι τεθλασμένη) διαγώνια γραμμή. Όλο όμως ήταν μια μονοκοντυλιά! Για να σβήσεις ό,τι είχες ζωγραφίσει, κουνούσες δύνατά το παιχνίδι με τα δύο χερια και καθάριζε η οθόνη.

Τα στυλό με νερό

... και με γόνδολες να επιπλέουν μέσα σ'αυτό. Ή με αυτοκίνητα της Formula 1. Ή με ό,τι τελοσπάντων είχαν να διαφημίσουν ή να τιμήσουν οι κατασκευαστές του στυλό! Κάποτε αυτά τα στυλό ήταν ένα πολύ δημοφιλές σουβενίρ από ευρωπαϊκούς προορισμούς, και φυσικά το απόλυτο χάζεμα για τα παιδιά.

Το μπουφάν Fly

Πριν γεμίσουν οι τάξεις των λυκείων από μαύρα Fly με πορτοκαλί επένδυση,
-- [ωχ! αυτό το σχόλιο σηκώνει πολλή κουβέντα! Θυμάστε που ήταν κλασική φάρσα να φορέσει όλη η τάξη τα Fly μέσα-έξω? Θυμάστε τον Καλλυβάτση με το Fly παραχωμένο μέσα απ' το τζην να λέει "Γιατί έχουν αθηναϊκές πινακίδες"? ROTFL!! Μη δίνετε σημασία, συνεχίζω.] --
ήταν πολύ διαδεδομένο το Fly (και η επένδυσή του) σε άλλες αποχρώσεις. Στο λύκειο ανακάλυψα το κρυμμένο Fly του πατέρα μου από τα '70s και το φόρεσα με πάθος μέχρι που το έλιωσα. Ήταν μπλε σκούρο. Μέσα-έξω.

Ορίστε το βίντεο για το Mix Tape αυτού του μήνα:

Θυμάμαι πως είχα πάει σε κάποιο σπίτι όπου το είχαν, και γελούσα με το πόσο αφύσικα και προχειροφτιαγμένα ήταν όλα, π.χ. πλαστικό και σκληρό κρεβάτι κλπ. Εγώ ως λάτρης των κουκλόσπιτων, έμενα παγερά αδιάφορη μπροστά σ' αυτόν τον παροξυσμό από ροζ! χαχαχα

by Saigon

Mix Tape (I), (II)

Mix Tape (ΙΙ)

Bibi-bo

Πριν την εμφάνιση της Sindy (ναι, έτσι έγραφαν τα κουτιά της - κλικ στη μικρή φωτό στο κάτω μέρος του post για μεγέθυνση) και την παντοκρατορία της Barbie στην Ελλάδα, η δημοφιλής κούκλα για τα κορίτσια ήταν η Μπιμπιμπό. Με το χοντρό της κεφάλι, το τραγικό μακιγιάζ, την ελάχιστη ευλυγισία και τον ατελή (μάλλον πιο κοντά στα πρότυπα του 1950) σωματότυπό της. Είχα κι εγώ Bibi-bo. Δεν είχα όμως τη ντουλάπα της, και πιστέψτε με, τότε θα σκότωνα για μία...

Ενδιαφέρουσα γκαρνταρόμπα, δε νομίζετε? χαχαχαχ

Τα αγρίμια

Και ένα τέτοιο είχαμε! Μάλιστα το κρατήσαμε αρκετά χρόνια. Μη σας πω ότι υπάρχει περίπτωση να είναι ακόμα θαμμένο σε καμιά ντουλάπα, αν δηλαδή δεν το ανακάλυψε η μητέρα μου για να το πετάξει...

Γρανίτα Calippo

Τι κρίμα που δεν κυκλοφορεί πια! Πιέζοντας το κάτω μέρος, ξεπρόβαλλε από πάνω η ράβδος από φρουτένια γρανίτα. Όταν κόντευε να τελειώσει, γυρνούσαμε τη συσκευασία ανάποδα και πίναμε τη λιωμένη γρανίτα σαν χυμό. Ε ρε αναμνήσεις...

Τα βραχιολάκια / κολιέ από καραμέλες

Δεν ξέρω γιατί, αλλά μου έφερναν πάντα μια ελαφριά αναγούλα αυτές οι καραμέλες! LOL
Εδώ που τα λέμε, ήταν και λίγο σιχασιά να φέρνεις τον καρπό στο στόμα και να σαλιώνεις τις διπλανές καραμέλες (ΚΑΙ τον καρπό) προσπαθώντας να φας μία. Μετά κολλούσε το σύμπαν...

Το χαλί / δρόμος για αυτοκινητάκια.

Όχι, δεν είχαμε τέτοιο στο σπίτι μας. Είχαν όμως τα "πλούσια" παιδάκια στων οποίων τα σπίτια πηγαίναμε ως επισκέπτες για παιχνίδι. Εκεί επίσης είχαν το κάστρο Playmobil και όχι σκέτες τις φιγούρες, τις μηχανές Lego και όχι σκέτα τα τουβλάκια... You get the point.

Τα αρκουδάκια της αγάπης

Ήμουν ήδη σχετικά μεγάλη όταν προβάλλονταν, γι' αυτό και δεν τρέφω καμιά ιδιαίτερη αγάπη προς αυτή τη σειρά. Όσο να πείτε όμως, είναι πολύ χαρακτηριστική της εποχής!

Να και το βίντεο γι' αυτό το Mix Tape:

Το θυμάστε?? Ε ρε Σάββατο πρωί στο MEGA! :-)

by Saigon

Sindy

Mix Tape (I)