Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πλεκτό. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πλεκτό. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 28 Οκτωβρίου 2011

Χεριών έργα

 Όσο ήμουν στο Γυμνάσιο και το Λύκειο, με θυμάμαι να διαβάζω με τις ώρες για το σχολείο κι εξωσχολικά. Το μόνο πράγμα που μου έμενε στο τέλος της μέρας ήταν το διάβασμα, οι γνώσεις που πήρα, τα νέα πράγματα που έμαθα. Και, αν και δεν ήταν κακό,  αυτό που ένιωθα πως μου έλειπε ήταν κάτι το χειροπιαστό. Όταν ξεκίνησα στην σχολή μου, κατάλαβα: στα καλλιτεχνικά εργαστήρια έκανα πράγματα. Κι όσο πεζή κι απλή κι αν ακούγεται η φράση «κάνω πράγματα», άλλο τόσο γεμάτη είναι. Σ’αυτά τα εργαστήρια κατάλαβα πόσο μεγάλη σημασία έχει να δημιουργείς κάτι με τα χέρια σου, να πιάνεις κάτι και να του αλλάζεις μορφή, να του δίνεις νέο σχήμα, να φτιάχνεις κάτι που δεν υπήρχε πριν, κάτι πρακτικό, αισθητικό, βοηθητικό, οτιδήποτε! Το ίδιο συναίσθημα ήταν που με έκανε να αγαπήσω την Φωτογραφία. Δεν την αγάπησα μέσα απο τον φακό, αλλά σε έναν σκοτεινό θάλαμο, όταν η καθηγήτρια μας έδειξε πως εκτυπώνεται μια ασπρόμαυρη φωτογραφία. Με μάγεψε η χειροπιαστή πλέον εικόνα, το χαρτί που με τα χέρια μου θα περνούσα απο τα υγρά και θα το έκανα κάτι καινούργιο: μια φωτογραφία.
Την ίδια μαγεία νιώθω και τον τελευταίο καιρό χάρη στην Saigon. Μου έδειξε πώς να κάνω crochet (βελονάκι). Μου έμαθε πώς να χρησιμοποιώ ένα υλικό και να κάνω κάτι καινούργιο μ’αυτό. Μου χάρισε ακόμα έναν τρόπο δημιουργίας.  Μου θύμισε πόσο μεγάλο πράγμα είναι να κάνω κάτι με τα χέρια μου.
Και είναι μεγάλη υπόθεση να κάνεις κάτι με τα χέρια σου. Είτε αυτό είναι χρησιμοποιώντας πηλό, ύφασμα, κρέας, αλεύρι, νήμα, χρώμα, οτιδήποτε μπορεί να αξιοποιηθεί για να γίνει κάτι καινούργιο. Έχει κάτι το πρωτόγονα απολαυστικό η διαδικασία, η χρήση ενός υλικού που αλλάζει μορφή και χρήση με χειρωνακτική εργασία, κάτι το ιδιαίτερο να βλέπεις, να πιάνεις με τα χέρια σου το δημιούργημά σου. Κι ακόμα καλύτερα, να το βλέπεις να χρησιμοποιείται, από σένα ή από αγαπημένα πρόσωπα στα οποία το χάρισες, καθότι η προσωπική χειρωνακτική εργασία δύσκολα αξιολογείται και παίρνει τιμή. Το να φτιάχνεις κάτι με τα χέρια σου είναι μια γρήγορη, «απλή» και προσβάσιμη σε όλους μαγική πράξη και απ’αυτό νομίζω προκύπτει κι αυτή η έλξη που προκαλεί. Όσο τα χρόνια περνάνε και η τεχνολογία φτάχνει σε νέα επίπεδα, το χειροποίητο αποκτά νέα αξία, καθότι πέρα απο την δεξιότητα στην κατασκευή, περιέχει ένα άλλο πολύτιμο στοιχείο: τον χρόνο του δημιουργού, αυτόν που αφιέρωσε για την δημιουργία.
Crochet λοιπόν, βελονάκι, που κάθισε με υπομονή και μου έδειξε ένα απόγευμα η λατρεμένη μου Saigon. Από την πρώτη στιγμή μου άρεσε και σκέφτηκα να το συνεχίσω, οπότε στο Λονδίνο αγόρασα το πρώτο μου hook (βελονάκι) και το πρώτο μου νήμα, ένα υπέροχο κασμιρένιο με το οποίο ξεκίνησα εξάσκηση. Ενάμιση μήνα μετά, έχω πλέξει σε διάφορα μέρη στο Λονδίνο αλλά και στην Ελλάδα, δοκίμασα μερικά διαφορετικά νήματα και τώρα ήρθε ο καιρός για το πρώτο μου project, ένα κασκώλ με ένα φανταστικό νήμα που μου έδωσε η Saigon κι ακόμα το παλεύω και μαθαίνω. Το επόμενο ποστ θα είναι η περιπέτεια της δημιουργίας του.  Ναι, χρειάζεται δικό του ολόκληρο ποστ...


by Baygon

Τρίτη 12 Ιουλίου 2011

Emergency Pack

 Όταν το Μάρτιο ο Baygon ανακοίνωσε πως θα φύγει στην Αγγλία, με πέτυχε σε δύσκολη στιγμή. Ήμασταν στο Βόλο, είχα πιει τα τσιπουράκια μου, μια σπρωξιά ήθελα για να κλάψω και... έκλαψα. Και μετά το μετάνιωσα, γιατί στην πραγματικότητα χαιρόμουν πολύ γι' αυτόν, χαιρόμουν που επιτέλους θα πήγαινε σε ένα μέρος όπου συμβαίνουν τόσο πολλά που τον ενδιαφέρουν και όπου θα μπορούσε να ανθίσει με τις κατάλληλες ευκαιρίες. Αισθάνθηκα απαίσια που το αλκοόλ στο αίμα μου φέρθηκε εγωιστικά και μ' έκανε να του χαλάσω τη χαρούμενη ανακοίνωση. Και του το είπα λίγη ώρα αργότερα, ξεμεθώντας πάνω από μια τεράστια κούπα ζεστή σοκολάτα με πιπέρι.

Τόσον καιρό που λείπει, μου λείπει. Επικοινωνούμε συχνά, με όλους τους τρόπους που έχουμε στη διάθεσή μας. Λέμε για σοβαρά και για αστεία, ανταλλάσσουμε ενδιαφέροντα νέα, τον καμαρώνω και τον χαίρομαι και τον θαυμάζω, βοηθάμε ο ένας τον άλλο κι ας είμαστε τόσο μακριά.
Αλλά είναι ο καλύτερός μου φίλος, και μου λείπει.

Γι' αυτό όταν έφτασε ταχυδρομικώς το πακέτο από το Λονδίνο, το άνοιξα με χαρά μικρού παιδιού και ο ενθουσιασμός μου θα αργήσει πολύ να ξεθυμάνει! Σε όλα όσα διάλεξε να μου στείλει, κρύβεται η φροντίδα και η έγνοια του, και ξέρω πως το καθετί συνοδεύεται από μια τρυφερή σκέψη.
Όχι, κοιτάξτε και πείτε μου αν έχω άδικο:

Καρτ-ποστάλ από το British Museum. Seurat, Michelangelo, Qin Dynasty. Η κάρτα πάνω αριστερά είχε πολύ όμορφα λόγια στην πίσω πλευρά της. :-)

Αυτό το "Love" μου κάνει πολύ δεκαετία '90 και μ' αρέσει!!! Επίσης στυλό και μολύβια από το Βρετανικό Μουσείο, και μια κονκάρδα που θα πάει κατευθείαν μαζί με τις υπόλοιπες της συλλογής μου, στο πλάι της τσάντας για το πλέξιμο. Ξέρεις ότι λατρεύω τις κονκάρδες!

Φυλλάδια και χάρτες περιήγησης για το Μουσείο. Αχ, πόσα χρόνια πίσω γυρνάω... Όταν πήγα στο Λονδίνο το '98, η βαλίτσα μου στην επιστροφή είχε 6 επιπλέον κιλά από όλα τα φυλλάδια και τις μπροσούρες που κράτησα. Τα έχω ακόμα.

Σελιδοδείκτες - ένας από το Μουσείο και ένας με τον John Coltrane (καρδούλες, πολλές καρδούλες!!)
Σημειωματάρια - πανέμορφα και τα δύο (ακόμα περισσότερες καρδούλες!!)
Κάρτα από το Le Pain Quotidien. Τι να πρωτοπώ? Η πίσω όψη γράφει αναλυτικά τι περιλαμβάνουν τα πακέτα για πικ-νικ. Θέλω θέ-λω ΘΕΛΩ! Θα με πας?

Δύο πακέτα τσάι από το The Tea House. Το ένα είναι μίγμα Russian Caravan και το άλλο Morocco Mint. Και ένα infuser από μπαμπού!!! Δεν καταναλώνω τίποτα μόνη μου, περιττό να πω. Θα περιμένω να πιούμε τσάι μαζί.

Νήμα για πλέξιμο από το I Knit London. Την τελευταία φορά που μου αγόρασε ο Baygon νήμα, κατέληξε να πάρει ως δώρο ένα αφράτο, μακρύ (είναι και ψηλός!) κασκόλ για να μην κρυώνει όταν βγαίνει για νυχτερινή φωτογράφιση στο Λονδίνο. Νομίζω πως αυτό τώρα πρέπει να γίνει σκουφάκι ή γάντια, ώστε να εμπλουτίσουμε το σετ.

Toffee. TOFFEE... Όσον καιρό λείπει, η μόνιμη ερώτησή του στο τηλέφωνο ήταν "τι θέλεις να σου στείλω από το Λονδίνο?" και η μόνιμη απάντησή μου "Toffee". "Ναι, εντάξει, και τι άλλο?". "Κι άλλο toffee".
Και έστειλε. Το κάθαρμα. Toffee από το Thorntons. Που το ίδιο το σακουλάκι το δηλώνει απερίφραστα, "Tempting toffee lovers". Tempting λέει!
Το Mint Toffee ήταν μαλακό με υπέροχα λεπτή τη γεύση της μέντας, πολύ ισορροπημένο, εξαιρετικό.
Το Original ήταν σκληρότερη ποικιλία toffee, βουτυράτο, πεντανόστιμο, η αιτία που δάγκωσα τη γλώσσα και το εσωτερικό του στόματός μου πολλές φορές, προσπαθώντας να το φέρω βόλτα. Άξιζε μέχρι τελευταίας ρανίδος.
Το Chocolate Smothered Toffee... Ωωωω... Συγγνώμη, αλλά πώς να μη λιποθυμήσει κανείς και μόνο με το όνομα? Έγλειψα και τα δάχτυλά μου. Και το πιάτο. Και το σακουλάκι. Και το smothered έγινε smeared -
Εχμ, είναι κάπως embarrassing η φάση, περνάω στο επόμενο.

Ένα μπλουζάκι για τον Αστέρη. Θα βγάλουμε φωτογραφίες όταν το φορέσει και θα ανεβάσω εδώ.

Μπαϊγκονάκι μου, δεν ξέρω πώς να σε ευχαριστήσω για όλα αυτά, όσο έβγαζα από το κουτί τους θησαυρούς σκεφτόμουν πως ήξερες πώς ακριβώς θα αντιδράσω με το κάθε ένα. Και χαμογελούσα ακόμα πιο πολύ. Και μου λείπεις και σ' αγαπώ και σε περιμένω να γιορτάσουμε μαζί τα γενέθλιά μας.
Αγκαλιές
:-)

by Saigon

Δευτέρα 13 Ιουνίου 2011

Long overdue

Θέλω πολύ να σας δείξω κάποια από τα πλεκτά μου, κι ας πέρασε τόσος καιρός. Έχω μείνει πίσω αλλά πού θα πάει, κάποια στιγμή θα φτάσω στο σημείο να δείχνω μόνο φρεσκοτελειωμένα. :-)

Τέλη Αυγούστου έφτιαξα με βελονάκι μια project bag για τα γενέθλια της Τwinkleshine.
Mε ribbon yarn (100% λινό) σε γλυκύτατο ροζ-μπεζ, έπλεξα δύο παραλληλόγραμμα κομμάτια που μετά έραψα μεταξύ τους σε σχήμα σταυρού για να δημιουργήσω διπλό πάτο. Δύο λωρίδες για χερούλια, ένα κουμπί φτιαγμένο απ' το ίδιο νήμα (αφού δεν έβρισκα κανένα έτοιμο να μου αρέσει) και για φόδρα ένα κομμάτι από μια παραπανίσια μαξιλαροθήκη του ΙΚΕΑ.

Όλα με το χέρι, και έκανα πολύ προσεκτική πισωβελονιά για τη φόδρα! Βοήθησε βέβαια και το ύφασμα με τα τετραγωνάκια ως μπούσουλα. :-)

Η Αλεξάνδρα την παίρνει μαζί της όταν πλέκει κάλτσες, γιατί σύμφωνα με τα λεγόμενά της η τσαντούλα έχει το κατάλληλο μέγεθος ώστε να χωρέσει τα απαραίτητα!

by Saigon

Πέμπτη 4 Νοεμβρίου 2010

Pluviôse-Inspired Mittens

Θα έπρεπε να έχω ανεβάσει αυτή την ανάρτηση την περασμένη εβδομάδα, όμως ο εορτάζων φαντάρος Baygon ήθελε να γράψει (επιτέλους) και του έδωσα προτεραιότητα. :-)

Εν τω μεταξύ, έφτιαξα άλλα δύο ζευγάρια γαντάκια. Το ένα είναι πανομοιότυπο με αυτό που ήδη σας έδειξα από τον Αύγουστο, με το ίδιο νήμα και τις ίδιες μετρήσεις. Το άλλο σκέφτηκα να το φτιάξω πειραματικά πιο μακρύ στον καρπό, με διαφορετικό νήμα και φυσικά άλλους υπολογισμούς.
Έβγαλα φωτογραφίες, άλλες θολές, άλλες καλές. Έβγαλα βιντεάκια, έσβησα βιντεάκια, έραψα βιντεάκια μεταξύ τους, έχασα ένα (πολύ καλό, δυστυχώς) βιντεάκι κάπου στην πορεία λόγω σφάλματος αρχείου. Για να μη σας αργήσω κι άλλο, θα συνθέσω την παρούσα ανάρτηση με ό,τι υλικό έχω αυτή τη στιγμή, ελπίζοντας να βρείτε άκρη και να μη συγχυστείτε. Κάντε τον κόπο να τη διαβάσετε ολόκληρη πρώτα, πριν ξεκινήσετε να φτιάχνετε οτιδήποτε. Ανά πάσα στιγμή μπορείτε να ανατρέξετε στα βίντεο που ανέβασα για το single crochet πριν μερικές μέρες. Και φυσικά, μη διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μου αν έχετε απορίες ή χρειάζεστε διευκρινίσεις!

Οι παρακάτω οδηγίες μπορούν να προσαρμοστούν ανάλογα με τις δικές σας προτιμήσεις. Ό,τι κι αν κάνετε, κρατήστε σημειώσεις! Γράψτε πόσα chains, πόσα εκατοστά, πόσες σειρές. Γράψτε την παραμικρή λεπτομέρεια, γιατί μετά το πρώτο θα χρειαστεί να ξαναφτιάξετε ένα ολόιδιο δεύτερο γαντάκι, και δεν είναι πάντα τόσο εύκολο όσο νομίζετε... LOL
Πάμε λοιπόν.

Η αρχική αλυσίδα (chain) δεν πρέπει ποτέ να είναι πολύ σφιχτή, γιατί αργότερα το πλεκτό καταλήγει με τις δύο άκρες του ανόμοιες μεταξύ τους ως προς το φάρδος. Οι τρόποι αποφυγής αυτής της παγίδας είναι δύο: ή να φτιάξετε την foundation chain λιγάκι πιο χαλαρά, ή να χρησιμοποιήσετε βελονάκι μεγαλύτερο κατά μισό νούμερο, που μετά θα αλλάξετε με το κυρίως βελονάκι.

Τι θα χρειαστείτε
  • νήμα
  • βελονάκι σε νούμερο κατάλληλο για το νήμα που διαλέξατε
  • (προαιρετικά: ακόμα ένα βελονάκι, μισό νούμερο μεγαλύτερο)
  • 2 παραμάνες ή removable stitch markers (π.χ. τύπου split ring)
  • μεζούρα
  • σακοράφα
  • σημειωματάριο και μολύβι
Σ' αυτά τα γαντάκια, η foundation chain θα ενωθεί με την πάνω άκρη του κυρίως σώματος, αφήνοντας ελεύθερο ένα στενό διακοσμητικό λουράκι για τον καρπό (strap). Δείτε στη φωτό πριν το strap:

Το "πάνω" και το "κάτω" είναι απλώς ενδεικτικά,
καθώς θα μπορούσαν άνετα να τοποθετηθούν ανάποδα.


Υπολογίστε λοιπόν πως το μήκος της foundation chain θα καλύψει την απόσταση από τον καρπό του χεριού σας μέχρι τη βάση των δαχτύλων. Άρα η αρχική αλυσίδα πρέπει να έχει μήκος τουλάχιστον 16 εκατοστά, για ένα σχετικά κοντό γαντάκι (17 ή 17,5 cm, αν θέλετε να έχει μεγαλύτερη μανσέτα).
Ανάλογα με το νήμα, τα chains έχουν διαφορετικό αριθμό για αυτά τα 16 εκατοστά. Δείτε πώς το γαλάζιο mohair (light fingering, βελονάκι 3.50 mm) χρειάστηκε 31 chains, ενώ το άσπρο ακρυλικό (worsted, βελονάκι 5.00 mm) χρειάστηκε 21:

Αν αποφάσιζα να φτιάξω 31 chains για ένα worsted νήμα (βελονάκι 4.50 mm), θα γινόταν πιο μακρύ (18.5 cm):

Κάντε όσα chains θέλετε (θυμηθείτε το ν+1) έχοντας υπ'όψιν αυτούς τους υπολογισμούς, και σημειώστε τον αριθμό.
(Αν χρησιμοποιήσατε μεγαλύτερο νούμερο βελονάκι, τώρα αλλάξτε το)
Κάντε single crochet μπαίνοντας μόνο στο πίσω loop του δεύτερου πόντου μετά το βελονάκι. Συνεχίστε με single crochet κατά μήκος της αρχικής αλυσίδας, μόνο στο πίσω loop.

(μη δίνετε σημασία στο marker σ'αυτές τις πρώτες δύο φωτογραφίες -
το έβαλα μόνο για να σας δείξω τον πρώτο και τον δεύτερο πόντο
μετά το βελονάκι.

Αφού φτάσετε στον τελευταίο πόντο και κάνετε sc, γυρίστε από τα δεξιά προς τα αριστερά, κάντε chain 1 και σημαδέψτε το με παραμάνα / marker.

Αρχίστε να σημειώνετε πόσες σειρές πλέκετε. Στο τέλος της κάθε σειράς, τραβήξτε μια γραμμούλα σε ένα χαρτί! Θα σας χρειαστεί! :-)
Στη δεύτερη σειρά (και στο εξής) γλιστράτε το βελονάκι κάτω από τα δύο loops του κάθε πόντου.

(τέλος της δεύτερης σειράς, λίγο πριν γυρίσω και κάνω chain 1)

Συνεχίστε με single crochet σημαδεύοντας προσεκτικά το ch1 στην αρχή της κάθε σειράς, για όσες σειρές χρειαστεί, ώστε να καταλήξετε με ένα πλεκτό ορθογώνιο που φτάνει τα 16.5-17 εκατοστά από την foundation chain ως την τελευταία σειρά που μόλις πλέξατε.

Και πάλι, ο αριθμός των σειρών που χρειάζεστε για να φτάσετε το επιθυμητό μήκος εξαρτάται από το πάχος του νήματος. Γι'αυτό το λόγο είναι τόσο σημαντικό να ξέρετε πόσες ακριβώς σειρές απαιτούνται.
Αφαιρέστε τα markers ή τις παραμάνες από τις δύο άκρες.
Δείτε το βίντεο για το επόμενο βήμα:



Οι πόντοι που θα "προσπεράσετε" με slipstitch εξαρτώνται από το πού ακριβώς θέλετε εσείς να τοποθετήσετε το strap. Μπορείτε να δοκιμάσετε να βάλετε πρόχειρα το πλεκτό στο χέρι σας (προσέξτε τον προσανατολισμό) για να αποφασίσετε πόσους πόντους θέλετε να αφήσετε να φαίνονται πριν το λουράκι. Και πάλι, σημειώστε.
Επίσης, αν το νήμα σας είναι πολύ λεπτό (π.χ. light fingering) ίσως θέλετε να κάνετε 6 single crochet αντί για 5, για να φαρδύνετε το λουράκι λίγο ακόμα, στην περίπτωση που σας φαίνεται στενό.

Συνεχίζετε τις σειρές από single crochet σ'αυτούς τους λίγους πόντους για το λουράκι, και σημειώνετε πόσες σειρές χρειάζεστε μέχρι το strap να φτάνει τα 8 εκατοστά από τη βάση του.

Κόβετε το νήμα αφήνοντας μερικά εκατοστά ουρά, και το βγάζετε μέσα από τον τελευταίο πόντο με slipstitch.

Ράβετε προσεκτικά τις δύο άκρες του ορθογωνίου (πάνω και κάτω: δείτε την πρώτη φωτό του post), ράβοντας και τη βάση του strap ανάμεσά τους, αφήνοντας άνοιγμα για τον αντίχειρα. Χρησιμοποιείστε το ίδιο νήμα για να μην ψάχνετε κλωστή που ταιριάζει.
Δοκιμάστε στο χέρι σας για να δείτε σε ποιο σημείο θα αφήσετε το άνοιγμα, και αν θέλετε σημαδέψτε το με τα markers.


Με την ουρά του νήματος που αφήσατε πριν, ράβετε την άκρη του strap στο πλεκτό. Κρύβετε όλες τις κλωστές μέσα στην ύφανση.
Επαναλάβετε τη διαδικασία ως το προτελευταίο βήμα, για το δεύτερο γάντι. Βεβαιωθείτε πως το λουράκι είναι στραμμένο προς την άλλη κατεύθυνση πριν το ράψετε, ώστε να ξεχωρίζει το αριστερό από το δεξί!


Μπορείτε να στολίσετε τα straps με κουμπάκια, να παίξετε με το μήκος της μανσέτας στον καρπό ή στη βάση των δαχτύλων, ακόμα και να αλλάξετε το φάρδος αν χρειαστεί. Ή μπορείτε να μη φτιάξετε καθόλου straps, αν βαριέστε, και απλώς να ράψετε τα γάντια αφήνοντας άνοιγμα στον αντίχειρα.
Ζητώ συγγνώμη για την κακή ποιότητα του βίντεο (ξέρω πως σε κάποιο σημείο ανέβασα τόσο πολύ το πλεκτό που δε φαίνεται τι κάνω!), όμως πάλι καλά που διασώθηκε κι αυτό.


Καλή επιτυχία και καλοφόρετα!

by Saigon

Πέμπτη 14 Οκτωβρίου 2010

Μάθε τέχνη κι άσ'τηνε

Πριν δύο μήνες, σε αρκετές από εσάς άρεσαν τα γαντάκια που έδειξα σε εκείνη την ανάρτηση!
Υποσχέθηκα λοιπόν ότι θα έφτιαχνα ένα αναλυτικό post με οδηγίες για να τα πλέξετε μόνες σας. Πριν γίνει αυτό όμως, πρέπει να πούμε μερικά βασικά πράγματα για το βελονάκι και το single crochet. Ξέρω πως κυκλοφορούν ένα σωρό βίντεο στο internet και πως δεν ήταν ανάγκη να μαγνητοσκοπήσω τον ερασιτεχνισμό μου, αλλά απόλαυσα πολύ τη διαδικασία και δεν το αρνούμαι! χιχιχι

Μπορείτε απλώς να δείτε τα βιντεάκια από περιέργεια, ή να πάρετε ένα νήμα και το κατάλληλο βελονάκι (μεγάλα και τα δύο, κατά προτίμηση, ειδικά αν είστε αρχάριες) για να πειραματιστείτε και "να του πάρετε τον αέρα".
Να αναφέρω εδώ πως τα γαντάκια Pluviôse φτιάχτηκαν με νήμα light fingering (3 ply) και βελονάκι 3.50 mm, ενώ στα παρακάτω βίντεο χρησιμοποίησα νήμα worsted (10 ply) και βελονάκι 5.00 mm, για να φαίνεται καλύτερα.














Αυτά τα ολίγα προπαρασκευαστικά για σήμερα. Σε δύο εβδομάδες θα ανεβάσω την ανάρτηση για τα γαντάκια, και θα βρείτε οδηγίες που θα προσαρμόσετε εσείς σε ό,τι νήμα/βελονάκι κι αν επιλέξετε να χρησιμοποιήσετε! Αν έχετε απορίες, διευκρινίσεις εντός. :-)

by Saigon

Πέμπτη 12 Αυγούστου 2010

Ο ταχυδρόμος χτυπάει πάντα... το κουδούνι μου


Έχω παλιομοδίτικη σχέση με τους ταχυδρόμους μας. Είναι δύο συγκεκριμένοι, που με ξέρουν και με προσέχουν. Και τους προσέχω κι εγώ με τη σειρά μου. Ο ερχομός του ταχυδρόμου είναι για μένα γιορτή, και βγάζω κέρασμα και δροσερό νερό, όπως κάποτε οι νοικοκυραίοι έβγαζαν μεζέ και τσίπουρο και τον κάθιζαν στο τραπέζι μαζί τους για να ξαποστάσει. Και οι ταχυδρόμοι πάντα χτυπάνε το θυροτηλέφωνο για να μου δώσουν την αλληλογραφία στο χέρι, κι αν δε με βρουν σπίτι περνάνε ξανά μετά το τέλος της βάρδιας τους, και μου φέρνουν καλούδια από τον κήπο τους.

Γι' αυτό και χαίρομαι πολύ όταν ο ταχυδρόμος φέρνει πακετάκια, που μετά θα γεμίσουν το τραπέζι της κουζίνας με όμορφα πράγματα.
Να η φωτογραφία από το λεγόμενο 'Must-Have Kit' για το πλέξιμο!

Αναλυτικά, από επάνω αριστερά και δεξιόστροφα, καταλήγοντας στο κέντρο:
  • 1 μετρίου μεγέθους stitch holder
  • σετ από 10 καρφίτσες με επίπεδο κεφάλι
  • χάρακας σε cm και in, κόφτης για το νήμα, μετρητής για πάχος βελόνας, μετρητής gauge
  • 2 πλαστικά προστατευτικά αιχμών για γις βελόνες πλεξίματος
  • 2 βελόνες ραψίματος για πλεκτά, με μεγάλο 'μάτι' και αμβλεία άκρη
  • σετ από 2 ίσιες cable needles
  • 1 μετρητής γραμμών
  • σετ από 20 split ring markers
Και ένα πακετάκι με χάντρες και κουμπιά που πήρα από το Etsy:

Τι ωραίο περιτύλιγμα!!!


Ορίστε και το πιο πρόσφατο δημιούργημά μου με βελονάκι:



Νομίζω πως θα φορεθούν πολύ φέτος το χειμώνα. Τι λέτε κι εσείς? :-)

by Saigon

Τρίτη 3 Αυγούστου 2010

Knit 'n' Natter


Το πλέξιμο δε συνηθίζεται στην πόλη μου. Στο μαγαζί απ' όπου αγοράζω τα νήματα, είμαι σεσημασμένη ως "η νεαρή που πλέκει". Μια φορά φεύγοντας έπεσε από τη σακούλα μου ένα κουβάρι σομόν ακρυλικό, και η ιδιοκτήτρια του μαγαζιού το κράτησε στην άκρη και μου το έδωσε την επόμενη φορά που πήγα.
Ένα άλλο μαγαζί, που υποτίθεται πως ειδικεύεται στον εξοπλισμό για κέντημα/ράψιμο, δεν έχει βελονάκια σε άλλα μεγέθη, παρά μόνο τα λεπτά μεταλλικά για τη δαντέλα. Δεν είδα ακόμα τι συλλογή από νήματα έχουν στο υπόγειο.

Στη ζωή μου όμως κάτι έχει αλλάξει.
Ξαφνικά άρχισα να ξαναβγαίνω. Για καφέ, για φαγητό, για κρασάκι, για ψώνια, για clubbing. Για ολοήμερη στο ΙΚΕΑ.
Ξαφνικά βρέθηκα σε αποκλειστική γυναικοπαρέα. Δεν μου είχε ξανατύχει. Είναι ενδιαφέρον!
Ξαφνικά δε νιώθω και τόσο μόνη. Γιατί βρήκα πρόσωπα χαμογελαστά και κεφάτα, που καταλαβαίνουν για ποιο πράγμα μιλάω. Ειδικά όταν πρόκειται για βελόνες και νήματα.
Κι όλα αυτά ξεκίνησαν όταν έγινα μέλος στο Ravelry. :-)

Νεαρές (και μη) γυναίκες από τις γύρω πόλεις, με δέχτηκαν στην παρέα τους με χαρά. Γυναίκες καλλιεργημένες, με χιούμορ, με όρεξη για δημιουργία, με έκαναν φίλη τους και νιώθω τόσο ευτυχισμένη και δραστήρια, το μυαλό μου γέμισε ιδέες, μαθαίνω καινούρια πράγματα, και καμαρώνω γι' αυτά που φτιάχνω. Κάθε τόσο βρισκόμαστε όλες μαζί για να κουβεντιάσουμε και να πλέξουμε δημοσίως, σοκάροντας τα πλήθη γύρω μας (και κρυφογελώντας all the while, LOL).

Όποια έχει παραλάβει καινούρια νήματα, τα φέρνει μαζί της για να τα χαζέψουν οι υπόλοιπες με θαυμασμό.
Στο τραπέζι απλώνονται βιβλία και περιοδικά για πλέξιμο και βελονάκι, λαχταριστά αξεσουάρ, φωτοτυπίες από σχέδια, μικροδωράκια. Μιλάμε για όλα, γελάμε πολύ, περνάμε υπέροχα! Ήδη έχουμε γίνει αχώριστες, νοιαζόμαστε η μία την άλλη, γιορτάζουμε γενέθλια, συμπαραστεκόμαστε όταν τα πράγματα γίνονται δύσκολα. Δε χορταίνουμε να ανταμώνουμε.

handywoman


Twinkleshine


neth

katiemax


Twinkleshine & handywoman


katiemax & Saigon

It's a wonderful life. :-)

by Saigon