Take a Bow

Πήγα στην Αθήνα για τριήμερο πριν δυο βδομάδες και πέρασα τέλεια. Πάλι.
Δεν τα χορταίνω αυτά τα παιδιά, απολαμβάνω κάθε στιγμή μαζί τους... Μιλάμε στο τηλέφωνο και όλο λογαριάζουμε "θα κάνουμε αυτό", "θα πάμε εκεί", και τελικά περνάμε τόσο καλά κι είναι οι ώρες μας τόσο γεμάτες με ένα σωρό πράγματα, που ξεχνιόμαστε και τα σχέδια παραμένουν σχέδια! Μα δε με χαλάει καθόλου. :-)

Μέσα σ' όλα, γνώρισα και την πρώτη μουσουλμάνα γάτα. Ευσεβής και προσηλωμένη στα θρησκευτικά της καθήκοντα, προσκυνά και ακουμπά το μέτωπο στο πάτωμα για να προσευχηθεί...
Όχι απαραιτήτως στραμμένη προς τη Μέκκα. LOL

Μόλις την είδα (και αφού συνήλθα από το γέλιο) βρήκα ακριβώς τι μου θύμιζε... Γύρισα σπίτι και έψαξα κάτι παμπάλαια τεύχη Garfield που έχω κρατημένα, και το σκανάρισα για να δείτε κι εσείς τη συγκλονιστική ομοιότητα.

ROTFL

(κι ένα On the move, παραπλεύρως:

Έλεος ρε φίλε!!!)

by Saigon

Ο Βασιλιάς του Δρόμου!

Εντάξει, οι φορτηγατζήδες δεν υπάρχουν, τέλος! Θέλω μια μέρα να τους κάνω ένα μεγάλο φωτογραφικό αφιέρωμα: τα συνθήματα στο τζάμι, τα ερωτικά στιχάκια, οι φωτογραφίες μέσα, έξω (έχω δει νταλίκα με όλο το μπροστά μέρος γεμάτο με αφίσες του Καζαντζίδη), παντού, τα αυτοκόλλητα του Playboy, τα στολίδια, όλα!

Τον παρακάτω τον πέτυχα μια άσχημη σχετικά μέρα, μετά από 7μιση ώρες στο τιμόνι και γελούσα για ώρα. Τι να σκεφτότανε ο Βασιλιάς όταν το ζήτησε;...

Γιατί τον λέω Βασιλιά; μα το λέει ο άνθρωπος, στο κάτω μέρος, κάτω από την πινακίδα! Τα σέβη μου...

by Baygon

The Mom Song

Το είδα στο blog που ανακάλυψα πριν μερικές εβδομάδες και παρακολουθώ ανελλιπώς (εν όψει αύξησης της οικογένειάς μας, καλό είναι να εμπλουτίσω τις γνώσεις μου με πραγματικές οικογενειακές περιπέτειες! :-D ), "Στο άπειρο κι ακόμα παραπέρα".

Βγαλμένο απ' τη ζωή, που λένε. Ατάκες που όλοι ακούσαμε, σιχαθήκαμε, υποσχεθήκαμε στον εαυτό μας ότι δεν θα επαναλάβουμε ποτέ, αλλά τελικά προς τα εκεί γέρνουμε, αναπόφευκτα... LOL

Όσες φορές και να το δω λύνομαι στα γέλια, η γυναίκα είναι θεά.

by Saigon

On the move

Όχι, τα φαινόμενα απατούν.

Δεν είναι οργανωμένος σύλλογος φιλάθλων.
Είναι απλώς ένα μπαλκονάκι ιδιόκτητης κατοικίας.
Μόνο που ο ένοικος είναι κομμάτι... πωρωμένος,
για να το θέσουμε κομψά.
Ακόμα και η μπουγάδα έχει αυστηρά ένα και μόνο χρώμα!
(Έτσι είναι, πολλά από τα on the move ως τώρα έχουν δείξει ότι,
αν αγαπάς, θέλεις να βγεις να το φωνάξεις να το πεις. LOL)

by Saigon

Άγιε Βασίλη είσαι LOL!

Τις άγιες μέρες που περάσανε, μέσα σε όλα είχαμε για μια ακόμη φορά τις γνωστές συζητήσεις για το ποιος είναι ο Αη-Βασίλης, από πού έρχεται, τι φοράει, πότε έκλεισε το συμβόλαιο με την Coca-Cola, τι κινητό χρησιμοποιεί, τι βενζίνη καίει ο Ρούντολφ και πόσο συχνά το κάνει με την κυρά-Αγιοβασίλαινα (ο Αη-Βασίλης, όχι ο Ρούντολφ).

Αυτό που δεν είδαμε είναι πως ο Άγιος Βασίλης πια είναι σαν τους ρεπόρτερ του Star: Κάνει τα πάντα για το καθήκον! Δύσκολοι καιροί, η κρίση χτύπησε και το χωριό του Αη-Βασίλη και μετά την απόλυση αρκετών ξωτικών από το εργαστήριο αλλά και ταράνδων, είπε να λανσάρει νέα μόδα, με νέα εμφάνιση και μεγαλύτερη ποικιλία. Μόνο που του βγήκανε λίγο... lol!

Άγιος Βασίλης ο Κωλοφωτιάς: με έντονο φως εκεί κάτω που βγαίνει τελικά ροζουλί. Ένα πράγμα θέλω να ζήσω, να δω παιδί να ρωτάει μπαμπά γιατί ο Αη-Βασίλης βγάζει φως απο'κει!

Άγιος Βασίλης ο Σωφέρ: δεν διακρίνω αν είναι σνόουμομπιλ (ή το μιλάμε το αγγλικό ή όχι) αλλά απ' ό,τι βλέπω οδηγεί για να πικάρει τους τάρανδους. Το βλέπεις ανάμεσα από τα μούσια το σαρδόνιο χαμόγελο; Είναι σαν να λέει "Τάρανδοι κουφάλες, υπάρχει και το αυτοκίνητο τώρα!". Στην φωτογραφία αξίζει να προσέξουμε επίσης πως το αυτοκίνητο, ή σνόουμομπιλ, δεν έχει χώρο για τα δώρα, ούτε τζάμια, ούτε ζώνες ασφαλείας! Αξίζει ακόμα να παρατηρήσουμε τον χιονάνθρωπο στο βάθος, με το κασκόλ. Ο χιονάνθρωπος. Με κασκόλ. Γιατί όλοι ξέρουμε ότι και οι χιονάνθρωποι κρυώνουνε...

Αγιος Βασίλης ο Παίχτης: δεν είναι αναφορά στο άσμα του και-καλά-δε-βάφω-τα-μαλλιά-μου ΛεΠα αλλά στο γεγονός πως ο Άγιος παίζει του κόσμου τα όργανα πια! Στο κέντρο τον βλέπουμε να παίζει ακορντεόν (βολικό για να ζεσταίνει τα χέρια του τον κρύο χειμώνα) αλλά και δεξιά βλέπουμε να παίζει κιθάρα. Τον έχω δει να παίζει επίσης σαξόφωνο (Saigon δεν θυμάμαι ποιο απ' όλα, μου τα εξήγησες αλλά τα ξέχασα ο γουαναμπής) και φυσαρμόνικα (η οποία έβγαινε περίεργη καθότι έμπαινε στην μέση το μούσι). Πολυτάλαντος λέμε!

Άλλες καινοτομίες που εισάγει ο Αη-Βασίλης είναι

ο Αη-Βασίλης ο Αναρριχητής: χαλαρά θα τον έχετε δει σε κάγκελα πολυκατοικιών να προσπαθεί να ανέβει. Ίσως να πρόκειται για λύση ανάγκης καθότι τα πιο πολλά σπίτια δεν έχουνε τζάκι κι από κάπου πρέπει ν' ανέβει ο άγιος!

ο Αη-Βασίλης ο Χορευτής: καλά δεν είναι και συνάδελφος του Μεταξόπουλου μα τον βλέπουμε να χορεύει πού και πού αλλά με τακτική "σέικ" και μάλιστα κακού (είπε ο χορευτής...): κουνάει χέρια πάνω-κάτω και κώλο δεξιά-αριστερά. Εναλλάξ. Αν δεν το έχετε δει ψάξτε το του χρόνου, δεν πρέπει να το χάσετε λέμε!

Και τελευταίος, ο Αη-Βασίλης ο Σεξουαλικά Απελευθερωμένος: δεν υπάρχουνε λόγια γι' αυτόν. Υπάρχουνε ντοκουμέντα! Κουφαλίτσα...

by Baygon

Εορταστικό AliceVerissi - Καλή Χρονιά!

Τόσες μέρες παρακαλάω τον Baygon να γράψει κι αυτός επιτέλους ένα post, για να βάλω κι εγώ το καινούριο δικό μου, αλλά πού αυτός... Ε για να μάθεις βρε αχαΐρευτε, τώρα θα περιμένεις εσύ! LOL

Φαντάζομαι ήδη ξέρετε πώς λειτουργεί το AliceVerissi, εντούτοις σας παραπέμπω εδώ κι εδώ για να σας φρεσκάρω τη μνήμη αν το χρειάζεστε. Να επαναλάβω την παράκλησή μου προς τους τακτικούς αναγνώστες μας: Διαδώστε τα posts! Όταν βγαίνει κάτι καινούριο για αλισβερίσι, πείτε το στους φίλους σας που μπορεί να ενδιαφέρονται, ή κάντε μια αναφορά με link στο blog σας αν είναι δυνατόν! Τα διαθέσιμα αντικείμενα φέρουν την ετικέτα "πάρε κόσμε".

Τα αντικείμενα σήμερα είναι περισσότερα και ετερόκλητα, για ποικιλία, για να διαλέξετε. Μη ντρέπεστε! Τζάμπα πράμα είναι! Μπορεί κάποιος γνωστός σας να θέλει κάτι από αυτά!

1. Η κορνίζα => Χαρίστηκε!

Με ασημένια μπορντούρα, αχρησιμοποίητη, ολοκαίνουρια στο κουτί της. Χωράει φωτογραφία διαστάσεων 10x15 cm. Έρχονται κι άλλες γιορτές, κάτι Αντώνηδες, κάτι Θανάσηδες... Άντε, μην το σκέφτεστε και πολύ. Όλο και σε κάποιον θείο θα έχετε υποχρέωση. :-P

* Η Ελπίς ζήτησε την κορνίζα για τη μανούλα της. Κι από μας φιλιά, φιλιά, φιλιά! *

2. Το κολιέ => Χαρίστηκε!

Κομψότατο, σε άριστη κατάσταση. Υπέροχο! Για δώρο ή για τη μπιζουτιέρα σας.

* Το κολιέ το πήρε το Γυάλινο Δάκρυ. Με γεια και καλοφόρετο! *

3. Κασετίνα με τέσσερα CD
του Νότη Σφακιανάκη => Χαρίστηκε!

Τα έδινε το κυριακάτικο ΘΕΜΑ εδώ και καιρό, και εφόσον εδώ μαζί μου δεν πρόκειται να ευτυχήσουν, ας ταξιδέψουν γι' αλλού όπου θα χαίρουν εκτίμησης. Αναλυτικά, περιλαμβάνει τα "Μνήμες", "Αναγέννησις", "Με αγάπη ό,τι κάνεις" και "Ας μιλήσουν τα τραγούδια".
Δώρο-bonus: το CD "Νύχτες Μαγικές LIVE", κι αυτό ξέμπαρκο από το πρόσφατο κυριακάτικο ΘΕΜΑ.

by Saigon

Season's Greetings

Κοντεύει 03:30 τη νύχτα. Το MEGA δείχνει την ταινία "Η Σεξωγήινη" ("My Stepmother is an Alien") με την Kim Basinger (αυτό κι αν είναι τελείως απ' τ' άγραφα! Ένα μεγάλο *ζήτω* για τα eighties που ξαναζούν! Yay!). Σαν καλός βρυκόλακας που είμαι, γιορτάζω τις πρώτες πρωινές ώρες των Χριστουγέννων πλένοντας το μπαλκόνι και σιδερώνοντας. Αργότερα ίσως ζυμώσω και πρέτζελ. LOL
Μου συμβαίνει ξανά τελευταία, να ξενυχτάω όπως παλιά. Όχι πια επειδή κάθομαι με τις ώρες στον υπολογιστή. Συνήθως διαβάζω, ή βλέπω άθλιες ταινίες στο DVD player. Τις καλές ταινίες τις φυλάω για όταν έρχεται ο Baygon. :-)
Λίγες μέρες πριν "εκπνεύσει" το έτος (πού 'σαι, Baygon? Ξεχάσαμε το "εκπνεύσει" στα κλισέ μας!), είπα να γράψω καναδυό πραγματάκια, που σας παραμέλησα πολύ και δεν έπρεπε. Ορισμένα νέα όμως δε λέγονται αμέσως.

Είχα τάξει εδώ και μήνες ότι θα πω λεπτομέρειες για το ρετρό καλοκαίρι και τις αλλαγές που έφερε... Δεν ξαφνιάζομαι εύκολα από πράγματα που άλλοι άνθρωποι αποκαλούν "διαβολικές συμπτώσεις", "τύχη", "μοίρα" και άλλα τέτοια. Θεωρώ πως όλα συνδέονται με κάποιον τρόπο, όχι επειδή είναι προδιαγεγραμμένα, αλλά επειδή γενικώς ο κόσμος είναι τόσος δα μικρός και καμιά φορά χωράει στο κεφάλι μιας καρφίτσας. Πλατειάζω, σταματήστε με.
Το καλοκαίρι του 1994 ήταν το ωραιότερο της ζωής μου. Σε ένα υπέροχο μέρος, με καλούς φίλους, με θάλασσα, με όρεξη και ιδέες, με τα πιο ευτυχισμένα γενέθλια ever, και με έναν μεγάλο έρωτα που έμελλε να κρατήσει χρόνια. Τότε ήμουν 14 ετών.
Φέτος που θα διπλασίαζα το 14 και θα το έκανα 28, από πολύ νωρίς διαρκώς γυρνούσαν στο νου μου πράγματα περασμένα. Αναμνήσεις από εκείνο το συγκεκριμένο καλοκαίρι, της μισής μου ζωής ακριβώς δηλαδή... Συνεχώς τύχαινε και έβλεπα ή άκουγα ή συναντούσα αναφορές και εικόνες και ήχους και μυρωδιές και ανθρώπους που με ταξίδευαν κατευθείαν εκεί πίσω. Στο 1994. Γι' αυτό βάφτισα το φετινό καλοκαίρι "14+14" και έδεσα στο λαιμό μου ένα δερμάτινο κορδόνι απ' όπου κρεμόταν μια καρδούλα φτιαγμένη από πέτρα. Το (δώρο γενεθλίων) κόσμημα που σημάδεψε το τότε, συνόδευε πλέον και το τώρα. Τη φόρεσα ασταμάτητα ως τα φετινά γενέθλιά μου, και δε φαντάζομαι να την ξαναφορέσω ποτέ. Γιατί στα φετινά γενέθλιά μου, η πέτρινη καρδούλα έκλεισε τον κύκλο της, μαζί με το 14+14. Στα φετινά γενέθλιά μου, αυτά τα 28 πήραν τη θέση που τους έπρεπε στο παρελθόν, και βρέθηκα ξαφνικά να τρέχω ολοταχώς μπροστά, προς το μέλλον. Στα φετινά γενέθλιά μου, αγαπημένοι φίλοι με εκπλήξεις, συνωμοσίες και διπλή κατασκοπεία (υπέροχο, πάντα θα το θυμάμαι και θα γελάω) ήταν παρόντες σε εξελίξεις συγκλονιστικές. Τα φετινά γενέθλιά μου ήταν τα πιο ευτυχισμένα της νέας εποχής που ξεκίνησε εκείνο το βράδυ. Γιατί εκείνο το βράδυ, την ώρα που όλος ο κόσμος χάζευε την Αυγουστιάτικη πανσέληνο, εμείς στο μπαλκόνι στήσαμε χορό γύρω από ένα θετικό Predictor.

Χρόνια Πολλά και Καλά σε όλους, και περισσότερο στον Woody μου, που περιμένει πώς και πώς να γεννηθεί το αστεράκι μας το Πάσχα, για να αρχίσει μανιωδώς να το κακομαθαίνει... :-)

by Saigon